دریاچه اورمیه و نوبلی ها

منصوریجایزه نوبل هرساله به دانشمندان و محققانی اعطا میشود که مرزهای دانش را جابجا کرده و یا افق های جدیدی پیش روی اندیشمندان علمی قرار داده باشند.
جایزه نوبل اقتصاد امسال به دو محقق آمریکایی یعنی ویلیام نورد هاوس (دانشگاه ییل ) و پل ام رومر (دانشگاه نیویورک ) بخاطر کار آنها در زمینه اثرات تغییرات آب و هوایی و نوآوری های تکنولوژیکی با اقتصاد تعلق یافت که مدل هایی طراحی کرده اند برای رشد اقتصاد پایدار. نورد هاوس که به پدر اقتصاد تغییرات آب و هوایی معروف شده یک مدل کمی برای پیوند اقتصاد و محیط زیست ابداع نموده است. مثلا او رابطه بستن مالیات بر کربن و تاثیر مثبت آن بر محیط زیست را بررسی کرده است. یا رومر نشان داده است که چطور اقتصاد بر حکمرانی فشار وارد می آورد و موجب تولید ایده های نو و نوآوری در روش های مدیریت منابع میگردد. هرچند به شخصه اطلاعات جامعی در خصوص مطالعات و نتایج این زمینه های بین رشته ای ندارم اما به نظر میرسد کار این اقتصاد دانان به معضل دریاچه اورمیه ارتباط بسیار تنگاتنگی دارد . مثال ساده ای میزنم تا مطلب روشنتر شود . همه می دانیم که کشت محصولات آب بر و یا توسعه کشاورزی در حوزه آبریز این دریاچه در نقش تیرخلاص زدن به مجروح جنگی است.
حال توجه کنید که در ۴ سال گذشته رقم ۲۲۰۰۰ هکتار سطح زیرکشت دریاچه افرایش افزایش یافته است.
دلیل عمده این موضوع فقدان همان متدها و روش های علمی است که امثال نوردهاوس و پل رومر کار کرده اند و در کشور ما در مهجوریت کامل به سر می برند.
این از ضعف عملکرد مسئولین کشوری دریاچه بوده است که متاسفانه اهتمام عملی برای تطبیق اقتصاد کشاورزی منطقه با تغییرات زیست محیطی دریاچه نداشته اند . آنها هیچ وقعی برای ایده پردازی به منظور ارتقای نوآوری در استفاده از منابع اقتصادی منطقه در راستای محافظت از دریاچه نداشته اند. تا جایی که در جواب مطالبات مردم برای مقابله با بحران زیست محیطی ناشی از خشک شدن دریاچه و یا آلودگی های ناشی از صنایع آلوده کننده هیچ حرف نویی ندارند.
البته این ضعف به ما مردم و رسانه ها نیز بر میگردد که اغلب به پیشرفت های علمی در چنین زمینه هایی بی تفاوت بوده ایم و زمینه ای برای مطالبه های جامع از مسئولین فراهم ننموده ایم.
در خاتمه بازهم باید یادآوری کرد که راه حل همه مشکلات زیست محیطی مذکور در سطح تئوری خلاصه نمیشود، اما یقینا اتخاذ یک مبنای علمی و منطقی برای مواجهه با مسایل و مشکلات عمومی مان نصف حل مساله محسوب میگردد.
نوبلی ها را به تبریز و آذربایجان دعوت کنیم.

غلامرضا منصوری

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
باخبر شدن از