پروژه‌ای که بزرگترین پارک پاریس نام گرفت

برنارد چومی، در سال ۱۹۸۲ برای اولین بار در مسابقه‌ای شرکت کرد و طرح او در رقابت با ۴۷۰ معمار و طراح دیگر برگزیده شد. مسابقه طراحی «پارک دُلاویلت» از سری مسابقات بین‌المللی معماری بود که در دهه هشتاد، با هدف تغییرات ساختاری پاریس برگزار می‌شد.
به نقل از وبسایت معماری TSchumi ؛ پارک دُلاویلت، از بزرگ‌ترین پارک‌های پاریس است که محوطه‌ای به مساحت تقریبی ۵۰ هکتار دارد. این پارک در شمال شرق پاریس، در حدفاصل دو ایستگاه مترو و در میانه منطقه ای نیمه- صنعتی و کارگرنشین واقع شده است که مرز حومه پاریس را مشخص می کند؛ طول آن بیش از یک کیلومتر بوده و عرضی معادل هفتصد متر دارد.
کارکردهای بزرگی چون «موزه علم و صنعت»، «شهر موسیقی»، «تالار بزرگ پاریس» و چند تالار دیگر برای اجرای موسیقی در محوطه این پارک قرار دارند. این پارک نقطه مقابل مفهوم «پارک شهر» قرن نوزدهمی است که پیش از آن فردریک لا اولمستد مطرح کرده بود.
در نظر چومی «پارک دُلاویلت» نه یک پارک، که گونه‌ای جدید از شهر است؛ گونه‌ای از پارک قرن بیست و یکمی که در آن برنامه، فرم و ایدئولوژی در کنار هم قرار می گیرند.
چومی اما با آگاهی از عقبه صنعتی محوطه پارک، تصمیمی بر ارائه طرحی کانتکستچوال نداشت؛ او معتقد است مونتاژِ «پارک دُلاویلت» از منظر کارکردی و بصری، به خوبی با عناصر اطراف سایت ترکیب شده شده است. طرح پارک مبتنی بر نظامی از سطح، خط و نقطه است. فعالیت هایی چون بازی، ورزش، تفریح و خرید در سطوح مناسب و تعریف شده، شکل می گیرند.
سایر سطوح از سنگ و خاک فشرده ساخته شده و از فرم آزادانه تری برخوردارند. خطوط، توسط شبکه ای از «فولی» ها تعریف می شوند که با تشکیل نظامی خطی، حرکت پیاده را ساماندهی می‌کند. محور شرق به غرب این پارک پاریس را به حومه، و محور شمال به جنوب آن دو ایستگاه مترو را به یکدیگر متصل می‌کند.
کارفرمای چومی در این طرح، دولت فرانسه بود و به دلیل مشکلات عدیده‌ای چون تغییر دولت و بودجه نامشخص، فرایند اجرای «دُلاویلت» به تعویق افتاد؛ تا این‎که دولت جدید در سال ۱۹۸۶ روی کار آمد و بدین ترتیب اجرای طرح دوازده سال (از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۸) به طول انجامید.

دیدگاه بگذارید

avatar
  Subscribe  
باخبر شدن از