اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی

لایحه تیمداری شهرداری تبریز رای کافی اعضای شورای شهر تبریز را کسب نکرد و بر این اساس حمایت از تیم‌های ورزشی در مسابقات استانی و کشوری تصویب شد و واژه تیم داری جای خود را به حمایت داد که در نوع خود جالب توجه بود. داستان این لایحه از این قرار است که ۲۰ میلیارد تومان که بعدا به اصرار پرویز هادی، عضو شورای شهر تبریز به ۴۰ میلیارد تومان افزایش یافته است برای امر تیم داری در نظر گرفته شده و طبق اظهارات وی و شهردار تبریز قرار است تا ۲۵ میلیارد نیز بانک شهر در راستای حمایت از این‌ تیم‌های آکادمیکی کمک کند و در آینده نیز اسپانسرهای دیگری نیز اضافه شوند، تا به زعم آقایان بتوانیم با دست باز اقدامات موثرتری انجام دهیم.
در همین ارتباط پرداختن به مسائل حساسی چند برای نجات مجموعه شهرداری از چاله تیم داری خالی از لطف نخواهد بود. معلوم نیست برخی اعضای شورای شهر تبریز، برپایه کدام دلایل و استدلال های کارشناسی و اضطرار در تصمیم گیری، با صرف وقت و هزینه های متعدد از وقت مردم، همچنان به دنبال به کرسی نشاندن علاقه شخصی خود و تکرار تجارب تلخ گذشته در تیمداری حرفه ای شهرداری هستند؟!

تداوم اصرارهای سه ساله شهرداری و برخی از اعضای شورای اسلامی شهر تبریز برای بازگرداندن شهرداری به مسیر تیمداری حرفه ای، باوجود منع قانونی از یک سو و سابقه سیاه و منفی مدیریت های ادوار شهرداری در تولیت تیم های حرفه ای، به ویژه فوتبال، از جمله سئوالات بی پاسخی است که تاکنون، مدافعان این پروژه از دلایل و پشت پرده های این تلاش و اصرار رمزگشایی نکرده اند! تلاش برای فتح باب مجدد تیمداری مستقیم و بی واسطه شهرداری در حوزه ورزش قهرمانی و حرفه ای درحالی همچنان پی گیری می شود که پیش تر، شورای چهارم تبریز، با حذف ردیف های اعتباری و بودجه ای شهرداری و سپس، انحلال سازمان ورزش، انگشت روی وظیفه حمایتی و اجتماعی شهرداری برای ایجاد و توسعه زیرساخت های ورزش همگانی و کارمندی گذاشته بود،

با این حال، آن بخش از اعضای فعلی شورای ششم که احیاء مجدد سازمان ورزش به عنوان یکی از اصلی ترین برنامه های آن ها در زمان انتخابات تعیین و تبلیغ شده بود، علی رغم تجارب ناموفق در این بخش که منجر به صرف هزینه های بسیار از بودجه های عمومی شهرداری برای تیمداری می شد، همچنان اصرار بر تحمیل تعهدات و هزینه های غیرضروری بر صندوق اعتباری شهر و شهروندان دارند.
پر واضح است که تنها این ۶۵ میلیارد تومان نخواهد بود و هزینه تیم داری کمرشکن است و چهره ای مثل زنوزی هم از عهده هزینه های آن بر نمی آید، چه برسد به اینکه با پول مردم در شهرداری بخواهند این کار را انجام دهند. وظیفه شهرداری تلاش در جهت تقویت ورزش های همگانی است و لاغیر و تیم داری می تواند ضرب المثل معروف ویربیره قال گیره باشد. بانک شهر که بارها با تزریق مالی شهرداری های کلانشهرها سرپا مانده و تراز مالی اش اندر خم یک کوچه است و از سویی اخیرا با تصمیم وزارت ورزش تولیت باشگاه پرسپولیس را بر عهده دارد، چگونه می تواند از عهده پرداخت ۲۵ میلیارد تومان برآید؟ گیریم که چنین پرداختی هم صورت گرفت و این حمایت هم رنگ واقعیت به خود گرفت، در ادامه چه؟

جدای از این ها در اساسنامه این شرکت و با تاکید وزارت کشور صراحتا به اصل نه به تیم داری حرفه ای اشاره شده است و اعتراض حکمیه غفوری هم در این رابطه روی همین اصل بود. پول شهرداری پول مردم است و نباید برای آن ردیف هزینه کرد ایجاد کرد در شهری که برای حل مشکلات زیرساختی اش با کلی مکافات روبروست. این ۴۰ میلیارد می توانست در جهت ایجاد یا تکمیل زیر ساخت ها هزینه شود و پول شهرداری به قول یک ضرب المثل علف خرس نیست و مثلا می توان با این پول ها بحث توسعه فیبرنوری، آسفالت خیابان ها و هزارویک معضل دیگر را پیش برد که رضای مردم نیز در همین است نه ایجاد ساختاری که از قبلش هزارویک فساد می تواند رخ دهد و جنابشان هم اگر قصدی برای تیم داری دارند خودشان بعنوان بخش خصوصی به این بحث ورود کنند و به دنبال حیف و میل پول مردم نباشند.کاری نکنیم که شائبه تبلیغات انتخاباتی برای دور بعدی شورای شهر احساس شود

About Author