میدان ابریشم شاید برای تعدادی از شهروندان تبریزی ناآشنا و نامفهوم باشد. در اوایل دهه ۷۰ محل چهارراه منصور در مسیر تقاطع خیابان امام خمینی با خیابان منصور و کهنه خیابان و خیابان حافظ و مارالان براساس طرح توسعه چهارراه، به میدانی تبدیل شد که به ظن خود، طراحان آن را میدان ایپک و بعداً میدان ابریشم نامیدند آنچه در طراحی و احداث این میدان اتفاق افتاد بیانگر ضعف کارشناسان فنی و بی توجهی مقامات حقوقی و شهرسازی شهرداری و عدم نظارت میراث فرهنگی به هویت تاریخی منطقه و در نهایت به معماری سازه های داخل و اطراف میدان و طراحی ترافیکی میدان در تقاطع چند راهی بود که نتیجه غم انگیز این میدان به وضوح هویداست.
طبق مواد ۴۶ و ۴۵ آئین تامه مالی قانون شهرداریها، شهرداری موظف به حفظ اموال و املاک عمومی شهر نظیر معابر، خیابانها، پارکها، میادین و … می باشد.
شهرداری در طراحی میدان مذکور با حذف کهنه خیابان (مسیر جاده ابریشم) از نقشه شهر تبریز علاوه بر عمل غیرقانونی، به ماهیت مسیر جاده ابریشم که از خیابان عبور می نمود به هویت تاریخی شهر تبریز لطمه بزرگی وارد نمود. چنانچه مسیر خیابان کهنه که از مقابل مسجد کبود عبور کرده و به بازار رنگی (رهلی بازار) و خیابان قاپوسی (دروازه خیابان) منتهی می شد بازسازی می گردید ضمن حفظ ماهیت تاریخی شهر به محلی برای سیاحت و تردد گردشگران تبدیل می شد.
در طراحی معماری ساختمانهای اطراف میدان، به جای توجه به موقعیت و اصالت نام میدان و مسیر جاده ابریشم، که با معماری سنتی می شد میدان را در آینده به محل تاریخی و گردشگری تبدیل نمود متأسفانه با معماری به اصطلاح مدرن و ساخت برج در گوشه میدان، ارتباط هویتی میدان ابریشم با میدان احداثی منتفی گردیده و اکنون قابل تعجب اینکه شهرداری منطقه ۸ (شهرداری محور تاریخی فرهنگی کلانشهر تبریز) اخیراً با استقرار وسایل بازی کودکان در جلوی مسجد کریم خان و میدان ورزش در کنار کف پوش صحن میدان، ضمن ایجاد چهره زشت در وسط میدان، ضعف مکانیابی شهرداری در ایجاد امکانات بازی کودکان و میادین ورزشی را معرفی می نماید. غم انگیزتر اینکه عملکرد شهرداری محور تاریخی و فرهنگی با این اقدامات اخیر نام میدان ایپک (میدان ابریشم) را به بوته فراموشی تاریخ تبریز سپرده است.
هدردادن بودجه شهر که با هزاران مصیبت از سوی شهروندان جمع آوری می شود در نظیر همین اقدامات شهرداری و با نصب مناظر آثار طبیعی و تاریخی شهر و استان در دیواره های زیرگذرها که رانندگان با سرعت از آنجا رد شده و امکان رویت آنها را ندارند و یا کاشت گلهای رز در کنار باند وسط جاده تهران که ضمن صدمه دیدن گلها از دود و باد ماشینهای سبک و سنگین امکان دیدن و درک زیبائی گلها برای هیچ راننده ای متصور نیست از مصادیق بارز ضعف مسئولین شهرداری در ایجاد زیبائی در فضاهای شهری و همچنین فضای سبز مناسب در ورودی های شهر می باشد.
بدیهی است عدم نظارت شورای کلانشهر تبریز به عملکرد و هزینه های سازمانهای متعدد شهرداری از جمله علل حیف و میل بیت المال و نارضایتی مردم و عقب ماندن تبریز از قافله توسعه پایدار می باشد.
به قلم: رسول حسینی بقانام / کارشناس رسمی دادگستری
About Author
پست های مرتبط
عیار طلای بانوان ایرانی
چالش نظری در اقتصاد نوپدید بلاگری
توقف واگذاری ماشین‌سازی تبریز با دستور رئیس‌جمهور