برای کودکانی که آمده‌اند تا گرسنه بمیرند

ساقی آذربایجان / ستار فرنام

«قلب‌های ما دارد کوچک‌تر و سخت‌تر می‌شود…»
این جمله را بویر، شاعر آمریکایی، در متن استعفای خود از نیویورک‌تایمز نوشت؛ استعفایی در اعتراض به جنگ غزه و سکوت سنگین رسانه‌ها.
اما این جمله، تنها یک استعفا نبود…
زنگی بود برای وجدان‌هایی که دارند بی‌صدا فراموش می‌کنند چه کسی انسان بود؟
ما داریم به منطقی دیدن رنج‌های غیرمنطقی عادت می‌کنیم.
به تماشای کودکانی که آمده‌اند تا با شکم‌های خالی، با چشمانی که حتی فرصت گریه پیدا نکردند، در گوشه‌ای از این زمین متروک،
گمنام بمیرند.
بویر می‌گفت:
قضاوت نهایی، به همین جا ختم می‌شود:
شهر و کشوری که در آن زندگی می‌کنیم،
شغلی که برمی‌گزینیم، دوستانی که انتخاب می‌کنیم، و انسانی که کنار ما می‌ماند…
با قلب ما چه می‌کند؟
محصول نهایی زندگی، قلبی‌ست که یا بزرگ‌تر و نرم‌تر می‌شود،
یا کوچک‌تر و سخت‌تر.
و روزی جهان تمام‌قد خواهد ایستاد
و به رسانه‌هایی که سکوت کردند،
به ما که از ترس یا مصلحت، چشم بستیم،
و به قلب‌هایی که سنگ شدند تا تحلیل‌گر باقی بمانند،لعنت خواهد فرستاد.
نه به‌خاطر آنچه کردیم، بلکه به‌خاطر آنچه نکردیم

About Author

وحید خدادادی

See author's posts