سفره‌ های افطاری مردم در خیابان‌ های تبریز/ دشمن سوزی در چهارشنبه سوری

آیین‌های عزاداری و جشن‌های بیعت با حضور حماسی مردم سراسر کشور از زمان آغاز جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران در خیابان‌ها، مساجد و هیات‌ها درحال برگزاری است.
مردم تبریز نیز پا به پای سایر شهرهای کشور، از روز نخست، ایستادگی خود را به رخ دشمن و دنیا کشیده است، درحالی که صدای موشک‌ها و جنگنده‌ها بر فراز آسمان این‌ شهر، سایه گسترده، اما این امر، خللی در حضور غیرتمند مردم نداشته است.
امروز، چهارشنبه سوری و یکی از روزهای مهم از آیین‌ها و سنت‌های مردم ایران است که همه ساله پاس داشته می‌شود؛ خانواده‌ها کنار یکدیگر جمع می‌شوند، آتش روشن می‌کنند و خوبی‌ها را شاکر بوده و بدی‌ها را از خود می‌رهانند.
سال‌های گذشته، استفاده بدون ملاحظه از ترقه‌ها و آتش بازی‌ها، نقص عضو، کوری چشم‌ها و سوختگی‌هایی را در بین مردم ایجاد می‌کرد، اما امسال شرایط با چهارشنبه سوری‌های قبلی متفاوت است.
مردم تبریز قبل از غروب آفتاب به خیابان‌ها آمده و عده‌ای درحال خرید عید و عده‌ای دیگر پرچم و عکس به دست به محل تجمع می‌روند؛ صدای نوحه و مداحی و آهنگ‌های حماسی در شهر به راه است.
خانواده‌ها به سوی میادین شهر درحال رهسپاری هستند و جمعیتی از خردسال، نوجوان، جوان، میانسال و پیر به محض رسیدن به میدان، همراه با دیگران شعارهای دشمن شکن سر می‌دهند.
این مردم هیچگاه میدان نبرد را ترک نکرده و نخواهد کرد.
خانم امیدی به همراه فرزند خردسال و همسرش ایستاده درحال شعار دادن است. از او درباره حضورشان در خیابان می‌پرسم که جواب می‌دهد: به عنوان یک ایرانی وظیفه دارم حضور یابم. آینده خودم، خانواده‌ام، فرزندم و کشورم و خونخواهی رهبر عزیزم من را مجاب کرد تا امروز در کف خیابان باشیم.
وی می‌افزاید: اینکه شرایط خاص است، بیشتر من را موظف می‌کند تا به میدان بیایم. خون من، فرزندم یا خانواده‌ام رنگی تر از رهبرم نیست. رهبرم رفت تا ایران و اسلام بماند، ما هم تا پای جان هستیم.
آقای مهدوی هم دیگر فرد حاضر در تجمع، می‌گوید: امروز در یک کلام برای حمایت از انقلاب و رهبرم آمده‌ام.
وی می‌افزاید: از ابتدای جنگ تا امروز درخیابان به عنوان رزمنده هستیم. صبح تا شب‌ پرچم ایران را همچون اسلحه‌ای در دست گرفته و تا آخر ایستاده‌ایم.
وی ادامه می‌دهد: فارغ از بحث انقلاب، ما خون می‌دهیم اما خاک ایران را نمی‌دهیم و درنهایت پرچم انقلاب را بالا نگه می‌داریم.
رفته رفته به اذان مغرب نزدیک می‌شویم. نوحه سرایی به اتمام می‌رسد اما مردم صحنه را ترک نمی‌کنند. زیراندازها روی زمین پهن شده و خانواده‌های روزه دار همزمان با صدای اذان، روزه خود را در کف خیابان باز می‌کنند.
اندکی بعد، صف‌های نماز به صورت خودجوش در کف خیابان برپا می‌شود. همزمان صدای جنگنده‌ها بر فراز آسمان شنیده می‌شود اما کسی از آن نمی‌ترسد.
امروز مردم تبریز و سراسر کشور به صورت تمام و کمال ارادت خود را به نظام و رهبری در کف خیابان نشان دادند و دشمن را از دستیابی به اهداف شوم خود ناکام گذاشتند.
دشمن از هر فرصتی برای پیاده سازی نقشه‌های خود استفاده می‌کند، اما مردم ایران هیچگاه از خاک سرزمین خود و باورهایشان نمی‌گذرند و آن‌ها را ارزان به دشمن نمی‌فروشند.
انتهای پیام/

About Author

وحید خدادادی

See author's posts