اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی
در روزگاری که سایه تهدیدها و طنین ناگزیر جنگ، خاورمیانه و بالاخص ایران را به بستری ناامن برای هر گونه تعامل اقتصادی و سیاسی و فرهنگی بدل کرده است، رویه مرسوم و اولویت مدیران دولتی و بسیاری از کنشگران اقتصادی آن است که در لاک انزوا فرو روند و انتظار را بر ابتکار ترجیح می دهند.
اما آنچه این روزها در تبریز، به عنوان پیشانی استراتژیک شمالغرب کشور رقم میخورد، حکایت از رویکردی متفاوت دارد: دیپلماسی فعال در دل جنگ. آذربایجانشرقی با درک درست از این واقعیت که دیپلماسی نه یک امر تشریفاتی، بلکه ابزاری برای بقا و توسعه در شرایط بحرانی است، گامهای عملیاتی مناسبی برداشته است.
سفرهای پیدرپی دیپلماتیک و ترافیک دیدارهای بینالمللی در تبریز، گواه آن است که مدیریت ارشد استان، راهبرد اقتصاد مقاومتی برونگرا را نه در شعار، که در میدان عمل جستجو میکند. هر چند در این بین و به دلایلی چند از جمله ضعف سیستماتیک اطلاع رسانی در مجموعه دولت عملکرد دولت وفاق ملی را در پشت ابرهای فتنه گری برخی ها محصور کرده است ولی آنچه دولت مستقر و شخص رییس جمهور محترم و البته مدیران ارشد استان در طول این مدت انجام داده اند با تبصره لحاظ شرایط جنگی و خاص اقتصادی حاکم بر کشور ستودنی است. برای نمونه ترمیم و آسفالت آزادراه تبریز-زنجان که رهاورد بی تدبیری دولت های قبلی بود با علم به شرایط جنگی با سرعت بالایی در حال انجام است. حل مشکل زمین های خاوران هم خود دلیل دیگری است تا نشان دهد مدیران دولتی استان بدون خیمه شب بازی و کارهای نمایشی به سبک مدیران شهرداری در حال حل مشکلات استان هستند هر چند برخی از فداییان شهردار در قالب تریبون های یک طرفه سعی در نادیده انگاشته شدن این زحماتند.
از لیسبون تا آلماتی؛ پلسازی بر ستونهای دانش و صنعت
حضور رئیس تاگوش پارک پرتغال در تبریز و رایزنی های سیاسی با استاندار آذربایجانشرقی و ایضا دیدارها و قراردادهای فنی و علمی با پارک علم و فن آوری، فراتر از یک بازدید معمول علمی بود. در شرایطی که تحریمها و فشارهای بینالمللی با هدف انزوای علمی و صنعتی ایران طراحی شدهاند و اخبار بعضا ناامید کننده ای از پایتخت در حوزه سیاست خارجی شنیده می شود، گشودن مسیر همکاری با یکی از مراکز پیشرو فناوری اروپا، پیامی روشن مخابره کرد که در سایه پتانسیل بالای استان در حوزه دیپلماسی سیاسی و اقتصادی باعث می شود تا چرخهای علم و فعالیت های دانشبنیان تبریز متوقف نشود. توافق بر سر توسعه همکاریهای استارتاپی و اقتصاد دانشبنیان، نشان میدهد که تیم مدیریتی استان، نگاهی راهبردی به آینده دارد و نمیخواهد تبریز را تنها به مزیتهای سنتیاش محدود کند.
از سوی دیگر، سفر سفیر جمهوری قزاقستان و معرفی آذربایجانشرقی به عنوان لنگرگاه و تسهیلگر تجارت نشان از آن دارد که تبریز بهخوبی نقش تاریخی خود در جاده ابریشم را بازخوانی کرده است. وقتی استاندار بر بهرهگیری از ظرفیتهای منطقه آزاد ارس و نقش ۵۷ شهرک صنعتی استان تأکید میکند، در واقع در حال ارزشگذاری برای اقتصاد ملی است. این یعنی تبریز نه فقط برای خود، بلکه برای کل کشور، در حال باز کردن گرههای لجستیکی در کریدورهای شمال-جنوب است. خصوصا در روزهایی که جنوب کشور به لحاظ شرایط جنگی در این رابطه با محدودیت هایی مواجه است.
تبریز، سنگر دیپلماسی توسعه
حمایت از این دیپلماسی فعال، تنها حمایت از دولت و مسئولان استانی نیست؛ بلکه حمایت از عقلانیت در تصمیمگیری در شرایطی است که هیاهوی جنگ ممکن است چشمها را بر واقعیتهای اقتصادی ببندد. مدیریت ارشد استان، با درک این مهم که امروز زمان دست روی دست گذاشتن و ننه من غریبم بازی کردن نیست، تلاش های در خور تحسینی را آغاز کرده است.
تبریز در این روزهای سخت، بهجای پناه گرفتن در کنج عافیت، پرچم تعامل هوشمندانه را برافراشته است. این سلسله دیدارهای هدفمند، نه یک فعالیت روتین اداری، بلکه تلاشی برای تثبیت جایگاه ایران در معادلات منطقهای است. تا زمانی که چنین دیپلماسی فعال و خستگیناپذیری در جریان است، میتوان به عبور از طوفانها و رسیدن به ساحل توسعه امیدوار بود. بدانیم و باید بدانیم که مسیر تبریز، مسیر درست تاریخ است و تلاش های مدیریت استان ارزشمند و شایان پرداخت مضاعف است که متاسفانه امپراطوری مالی موجود در مدیریت شهری در مدیریت دولتی یافت می نشود و لذا کمتر به آن پرداخته می شود.
About Author
پست های مرتبط
سنگفرش یا آسفالت؟
تبریز مظلوم، شهردار مغرور!
تبریز در بنبست تبعیض