اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی
خصوصیسازی در ایران که به دنبال اهداف روشنی مثل افزایش بهرهوری عوامل انسانی در بنگاههای اقتصادی و در مراحل بعدی در راستای بهبود سرمایهگذاری و بهبود وضع مدیریت بنگاهها و با سرعتی ویران کننده در دولت احمدی نژاد آغاز شد، برای تبریز و صنعت نگون بختش، رهاوردی جز شکست مفتضحانه نداشت. نگاه چپاول گرایانه به اموال و منابع دولتی در کنار عدم درک دقیق از مبانی خصوصیسازی باعث شد تا بزرگترین جنایت ها در حق این واژه صورت گیرد و مطابق تصوری که داشتیم به جای واگذاری از خصوصیسازی استفاده کردیم و بر همین مبنا سازمان خصوصیسازی ایجاد شد. اگر از ابتدا سازمان جمعآوری و فروش اموال تملیکی دولت مسئولیت سازمان خصوصیسازی را بر عهده میگرفت، چه بسا مشکلاتی که امروز این سازمان با آن مواجه است به وجود نمیآمد و طبق قانون، واگذاری اموال دولتی صورت میگرفت.
ماجرای قرار گرفتن شرکتهای نامدار بومی در لیست واگذاریها سر درازی دارد که همواره شاهد جدال موافقان و مخالفان بوده است، موافقان خصوصیسازی معتقدند با واگذاری کارخانهها به بخش غیردولتی و ایجاد فضای رقابتی، کیفیت و قیمت، مطلوبِ مشتری شده و اشتغالزایی را به دنبال خواهد داشت اما منتقدان بر این باورند که روش فعلی دولت در انتقال صنایع با اصول خصوصیسازی انطباق ندارد. در این راستا سهم تبریز از کیک نابودی صنعت و واگذاری آن به نااهلان و طماعان سهمی قابل توجه است که صنایع مادر این خطه را نشانه رفت و انصافا در این عرصه موفقیت های چشم گیری را کسب کرده است.
دو مجموعه بزرگ ماشین سازی و تراکتور سازی را که جزو اقطاب صنعت کشور بودند به جایی رسانده اند که برای تامین مخارج روزانه اش دست به دامان کمیته امداد شود! سازمان خصوصی سازی و وزارت صمت توامان کمر همت برای نابودی این کارخانه قدر قدرت تبریز بستند و این قاعده کلی تلاش برای نابودی این دو مجموعه گویی به سان قانونی نانوشته در همه دولت های سه دهه اخیر اعم از دولت احمدی نژاد، روحانی، رئیسی و دولت مستقر ادامه دار بوده است و لازم الاجرا! ماشین سازی و داغ نابودی اش تازه بود که داغ جگرسوز تراکتور هم از راه رسید تا مام میهن همچنان در سوگ عزیزانش رخت سیاه از تن در نیاورد.
*واحدهای تولیدی در صف تخصیص ارز
در همین ارتباط رضوانی، نماینده مردم کلیبر، خداآفرین و هوراند در مجلس با اشاره به مشکلات موجود در حوزه تولید و صنعت استان می گوید: وضعیت تولید و اقتصاد در آذربایجانشرقی به دلیل نبود نقدینگی و عدم همکاری سیستمهای بانکی با تولیدکنندگان و صادرکنندگان مطلقا مطلوب نیست. ما در مورد مشکلات موجود در حوزه تولید و صنعت این استان، رئیس بانک مرکزی را مقصر میدانیم چرا که بسیاری از واحدهای تولیدی ناچار هستند چندین ماه در صف تخصیص ارز منتظر بمانند.
نماینده مردم کلیبر، خداآفرین و هوراند در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: هماکنون کارخانه تراکتورسازی تبریز در فروش محصولات خود با مشکلات اساسی مواجه شده است چرا که روند فروش این مجموعه به این صورت است که با تامین اعتبارات و تخصیص وام به کشاورزان از طریق بانک مرکزی و با تاییدیه جهادکشاورزی نسبت به فروش محصولات آن اقدام میشود.
*دپوی محصولات تراکتورسازی در حیاط کارخانه
این نماینده مجلس یادآور شد: متاسفانه بانک کشاورزی از چند ماه گذشته، تسهیلاتی را به این بخش اختصاص نداده است به همین دلیل محصولات این کارخانه در حیاط آن دپو شده است، از سوی دیگر مطالبات قطعهسازانی که قطعات لازم برای تولید تراکتور را در اختیار این مجموعه قرار داده بودند نیز پرداخت نشده است.
نماینده مردم کلیبر، خداآفرین و هوراند در مجلس شورای اسلامی، تاکید کرد: قرار است هفته آینده نشستی با حضور رییس بانک مرکزی، وزیر جهادکشاورزی و سایر مدیران مربوطه جهت تعیین تکلیف این موضوع داشته باشیم چرا که اگر این رویه تداوم یابد امکان تعطیلی کارخانه تراکتورسازی تبریز وجود دارد.
بعضا احساس می شود که برخی برای نابودی مادر صنعت این شهر اشانتیون می دهند و بماند که اتفاقات مجموعه ریخته گری این کارخانه هم ماست مالی شد و در سکوت رسانه ای پیش رفت و چه بسا با این روند تراکتور سازی هم به سرنوشت ماشین سازی دچار شود، غافل از اینکه معاش هزاران نفر در خطر قرار می گیرد. وعده تشکیل شرکت مس آذربایجان در همان راند وعده متوقف شد، دریاچه ارومیه خشکید، آب ارس قرار نیست به این زودی ها منتقل شود و به احتمال زیاد تا زمان پایان پروژه انتقال آب آن نیز خشک شود و ماشین سازی همچنان پادرهوا و با روزهای پر افتخارش فرسنگ ها فاصله دارد، تراکتور را هم به این لیست اضافه کنید تا فهرست افتخارات مسئولان در طول دولت های مختلف در حق مردم آذربایجان تکمیل شود و انصافا نمی دانیم چگونه می شود از زیر این دین بزرگ و خدمت شایان مسئولان درآمد
About Author
پست های مرتبط
تقابل غیرت و تورّم
معمای خونین قره داغ
هیاهو برای هیچ !