من اؤلمک ایسته میرم

آینا قاباغیندا ال-اوزومو یوماق ایسته ییردیم کی، بیردن، بدنیمه یامان اوشوتمه دوشدو.
تیر-تیر تیتره دیم.
آیاق اوستونده دورا بیلمه ییب، قصد ائله دیم، گئدم یاتاغیما گیرم.
او حئینده، گوزگویه باخیب وضعیتیمیده یوخلاماق ایسته دیم. آنجاق، اورادا باشقا بیریسینیده یانیمدا گؤردوم!! سولوما چؤنوب، هویوخ-هویوخ یانیمداکینا باخدیم. شککسیز، عزراییل جنابلاری ایدی! جان آلان، آرخایین-آرخایین ایشینی گؤرمک ایسته ییردی.
من جینقریغیمی چیخاردانماییب، حیات یولداشیمی سسله یه بیلمه دیم. بونونلا بئله، عزرائیلا باخا-باخا بالاجا بالالاریم ذهنیمدن گئچدی و اوره گیمده، “من اؤلمک ایسته میرم!” دئدیم.
ائله بیل او آندا، جان آلان منیم قلبیمدن گئچنی ائشیدیب ایشیندن دایاندی.
سونرادا منی بوشلاییب یوخ اولوب اورادان گئتدی. منده عزرائیلین یاخشیلیغینا فیکیرلشه رک، آددیم-آددیم یاتاق اوتاغینا ساری یئریدیم.
نئچه ایلدیر کی، هر گون بو جریانی خاطیرلاییب، “یاشاسین عزرائیل!” دئییرم.
اؤلنه جن ده دئیه جگم! بلکه، بئله جه عزرائیلین یاخشیلیغیندان چیخا بیلم!

About Author

saghi

See author's posts