مرگ خاطرات یک شهر در ویرانه های شهر بازی ائل گولی

ساقی آذربایجان/ نقی لامعی

تبریز، شهرِ «اولین‌ها»، مهدِ تمدن و خاستگاهِ پیشگامی در ایران؛ شهری که همواره در تاریخِ معاصرِ کشور، پرچمدار تحولات مدرن بوده است. اما امروز، در کمالِ تأسف، تبریز در حال رقابتی معکوس است؛ رقابتی برای کسبِ عنوانِ «آخرین‌ها» در حوزه زیرساخت‌های تفریحی و نشاط‌آور و شهربازی ها. شهری که باید الگوی توسعه‌ی همه‌جانبه باشد، اکنون در تأمین بدیهی‌ترین نیازهای نسل جوان خود، فرسنگ‌ها از کلان‌شهرهای دیگر عقب مانده است.
داستانِ تلخِ حذفِ «شهربازی شاهگلی» (ائل‌گلی)، زخمی است که هنوز بر تنِ خاطراتِ نسل‌های متوالی تبریز باقی مانده است. شاهگلی تنها یک شهربازی ساده نبود؛ پاتوقی خاطره‌ساز بود که در آن از سیرک‌های بین‌المللی و نمایش‌های مهیج گرفته تا «دیوار مرگ» با صدای مهیبِ موتورهایش،تداعی خاطرات دلپذیر گذشته میباشد و تخریبِ این مجموعه بدون جایگزینیِ حتی یک فضای مشابه، نمادِ بارزِ مدیریتِ ضدِ نشاط است. امروز تنها بازمانده‌ی ما، «باغلارباغی» است؛ مجموعه‌ای که نه تنها از نظر استانداردهای شهربازی مدرن در سطحِ بسیار پایینی قرار دارد، بلکه از حداقل‌های «فضای سبز» نیز بی‌بهره است و در هیچ ترازویی با شکوه و فضایِ بازِ شهربازی شاه گولیِ قابل مقایسه نیست.
وقتی تبریز را با کلان‌شهرهایی چون اصفهان، مشهد، شیراز و اهواز مقایسه می‌کنیم، عمقِ این شکاف عیان می‌شود. در حالی که در آن شهرها، مجموعه‌های تفریحی چندمنظوره با تکیه بر استانداردهای جهانی به جذب گردشگر و ایجاد فضای شاد مشغولند، در تبریز، اولویت‌های مدیریت شهری به بیراهه رفته است. اوج این سقوطِ اولویت‌ها را باید در رخدادی نمادین دید: جایی که شهرداری و شورای شهر، به جای برنامه‌ریزی برای ساخت یک شهربازی مدرن، در مراسم افتتاحیه یک «قلیان‌سرای حرفه‌ای» در قلب شهر –آن هم درست در همسایگیِ یک نهاد فرهنگی– حضور می‌یابند! آیا ترویجِ «فرهنگِ قلیان» در مرکزِ شهر، سهمِ جوانِ تبریزی از بودجه‌های شهری است؟
این سکوت و انفعالِ مدیریتی، زنگ خطری جدی است. شهر بدونِ «تفریحِ سالم»، شهری است که به سمتِ انحطاط حرکت می‌کند. مسئولی که با بی‌تدبیری و خودخواهانه زیرساخت‌های تفریحی و شهربازی ائل گلی را تخریب می‌کنند، باید پاسخگوی هزینه‌های اجتماعیِ ناشی از بزهکاریِ جوانانی باشند که پناهگاهی برای تخلیه هیجاناتشان ندارند.
خطاب به اعضای شورای شهر و شهردار تبریز باید صریح بود:
۱. شفاف‌سازی کنید؛ پس از تخریب شهربازی شاه گولی، سهمِ «تفریح» از بودجه‌های کلانِ شهرداری کجا صرف شده است؟
۲. چرا طرح‌های جذبِ سرمایه‌گذار برای احداث شهربازی‌های مدرن (Theme Parks) در تبریز، در پیچ‌وخم بروکراسیِ اداری و عوارضِ سنگین دفن می‌شود؟
۳. شهر جای تفریح است، نه قلیان‌سرا. تا چه زمانی قرار است جوانانِ این شهر حسرتِ تفریحات و شهربازی های مدرنِ شهرهای هم‌تراز را بخورند؟

About Author