صدایی لرزان از آن سوی خط پیچید: «این برادر ماست… از سال ۹۷ او را گم کردهایم!» در یک لحظه، بغض شکست، اشکها روان شد و ۶ سال دوری برادر به علت داشتن بیماری فراموشی(آلزایمر) در شعله امید ذوب شد.پرسنل اورژانس، تا رسیدن خانواده، او را تنها نگذاشتند؛ برایش پناهی آرام فراهم کردند، غذای گرم و امکان استحمام مهیا ساختند و همچون عزیزترین خویشان از او مراقبت کردند. ساعاتی بعد، خواهر و برادرش از آبادان رسیدند و در صحنهای لبریز از اشک، آغوش و بوسه، سالهای جدایی را به پایان رساندند.این واقعه نشان داد رسالت اورژانس تنها احیای جسم نیست؛ آنان با انسانیت و مسؤولیتپذیری، دلهای شکسته را پیوند میزنند و زندگیهای فراموششده را دوباره به چراغ امید متصل میسازند. اربعین امسال شاهد معجزهای کوچک اما سترگ بود؛ معجزهای که انسانیت را در مسیر عشق به حسین(ع) جاودانه ساخت.
About Author
پست های مرتبط
سرمست: نمایشگاهها به پلتفرم توسعه اقتصادی تبدیل شوند
نماینده رئیس جمهور: نقش مدنی نمایشگاهها مورد توجه قرار نگرفته است
«پیوند کامل پوست صورت» در بیمارستان آموزشی درمانی سینای تبریز