فصل بیچارگی اجاره نشین‌ها

طرح های بی اثر مانند مالیات بر خانه های خالی و اقدامات بی نتیجه ای مثل وام ودیعه مسکن و تصمیمات کهکشانی از این دست هنوز نتوانسته از بار تورمی اجاره بها بکاهد و گزارش های میدانی اوضاع اسفباری را ترسیم می کند

ساقی آذربایجان/

همه ساله با پایان یافتن امتحانات مدارس به نوعی فصل اسباب کشی مستاجرین آغاز می شود. طرح های بی اثر مانند مالیات بر خانه های خالی و اقدامات بی نتیجه ای مثل وام ودیعه مسکن و تصمیمات کهکشانی از این دست هنوز نتوانسته از بار تورمی اجاره بها بکاهد و گزارش های میدانی اوضاع اسفباری را ترسیم می کند و خروجی برخی از گزارش رسانه های داخلی هم به تعبیری صحت وجود بحران در این حوزه را تایید می نماید.
پدیده های نو ظهوری مثل کاناپه خوابی، پشت بام خوابی، گورخوابی و در نهایت اجاره یک واحد مسکونی برای دو خانوار از جمله مصائب تلخ اما بدیهی شرایط فعلی بازار مسکن است. نبود ثبات قیمت در بازار مسکن و بدنبال آن تورم، باعث شده تا سقف آرزوی خانه دار شدن تا اجاره نشینی پایین بیاید. هم‌خانگی نامحرم‌ها و ازدواج سفید، در بیشتر موارد از همین شرایط به وجود می آید و کافی است سری به بنگاه های املاک بزنید تا ببینید در شهر چه خبر است.
سریال خانه بدوشان عطاران این روزها به عینه اینبار نه در قالب یک اثر هنری که در واقعیت جامعه ما قابل رویت است. سرپرست خانواری که آقا هاشم قصه ماست، در به در به دنبال شازده ای می گردد تا شاید دلش به رحم آید و برای یک سال آینده هم سرپناهی پیدا شود. باز شدن این زخم چرکین و عفونتی که شاید بویش گریبانگیر خیلی ها شود و ادکلن تبلیغاتی بنام رسانه های دولتی هم شاید نتوانند از کنترل بوی کشنده اش برآیند. دولت مستقر در همان ابتدای کار لقمه را بزرگ برداشت و وعده ای داد که معلوم بود بیشتر مصرف انتخاباتی دارد و محقق شدنش به این آسانی ها نیست. ساخت یک میلیون مسکن در یک سال در حالی که منابع مالی آن هنوز برای کارشناسان امر و افکار عمومی روشن نبود، سرابی بیش نبود و هنوز و بعد از گذشت یک سال از عمر دولت چشممان به یک واحد از آن یک میلیون واحد روشن نشده است. پای افزایش حقوق بازنشستگان و کارگران که می رسد، روند افزایش لاک پشتی است و در مقابل پای از ما بهتران که به میان می آید، سر کیسه افزایش شل می شود و یک شبه ره صد ساله می پیماید. یکی از عمده چالش های داخلی، حوزه مسکن و سامان دادن به اوضاع آن است، چالشی که می تواند در آینده مبدا و محل انواع بزهکاری های اجتماعی و مشکلات خانوادگی شود. سیستمی که این روزها برای اتاق خواب مردم انواع طرح ها را در دستور کار دارد تا شاید آمار ازدواج و فرزندآوری را افزایش دهد، اپلیکیشن های میلیاردی طراحی می کند و معتقد است که والدین باید به اندازه یک کلاس مهدکودک بچه بیاورند، سری هم به بازار مسکن و اجاره بها بزنند، نتیجه این بررسی میدانی جالب توجه خواهد بود و منتظریم تا ببینیم آیا باز به همان سیاست فرزندآوری معتقد خواهند بود. عزیزانی که دغدغه ارزش های دینی دارند، چطور با پدیده دو یا چندخانوار در یک خانه کنار آمده اند؟ ما که توجیه فقهی در این رابطه سراغ نداریم و دورنمای خوبی در این رابطه نمی بینیم.