اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی
فوت یکی از کارگران شهرداری تبریز حین هرس درختان در یک روز غیر کاری افکار عمومی تبریز را جریحه دار کرد. طبق اعلام سخنگوی اورژانس یک کارگر جوان در حین عملیات هرس درختان در محدوده فلکه هتل مرمر تبریز دچار حادثه شده و جان خود را از دست داده است. انجام کار سخت و طاقت فرسایی همانند هرس درختان در زیر کابل های فشار قوی برق، نیاز به رعایت کردن ایمنی و هماهنگی با اداره برق دارد که از قرار معلوم نه هماهنگی صورت گرفته واگر هم صورت گرفته باشد شاید اداره برق اهمیتی قائل نشده است. در این بین در جلسه روز یکشنبه گذشته ، از دست دادن جان یک انسان براس ما آنقدر مهم بود که انتظار داشتیم جلسه علنی روز یکشنبه را تحت الشعاع خود قرار بدهد. با این وجود جناح موافقین و یاران گرمابه و گلستان آقای شهردار به سکوت بسنده کردند و از جناح مخالف هم آبی به آن صورت گرم نشد تا اعضای محترم صرفا به عرض تسلیت و تاسف بسنده نمایند!
دوستان وقتی برای عرض تسلیت یکی پس از دیگری از هیئت رئیسه وقت صحبت میخواستند و تسلیت های غرایی هم عرض می نمودند ناخودآگاه به یاد دبیرکل سازمان ملل افتادیم. این نهاد که بعد از جنگ جهانی دوم و برای عدم تکرار فجایع انسانی جنگ های جهانی اول و دوم تاسیس شد همواره تحت الشعاع ابرقدرتها قرار داشته و هیچ گاه نتوانست نقشی که باید را در عرصه جهانی ایفا نماید، البته بجز مواردی که پای منافع کله گنده ها در میان نبوده است. در این بین دبیر کل سازمان ملل بعنوان نماد شخصیتی این سازمان در قبال فجایع انسانی رخ داده بعد از جنگ جهانی دوم همواره یک وظیفه روتین دارد، و این وظیفه بیان این جمله کلیشه ای و تکراری است : محکوم می کنیم! بعضا در مواردی که طرف ظالم سمه پر زوری دارد، لحن محکوم کردن هم تقلیل می یابد. دوستان شورای شهر هم کم و کسری از دبیرکل سازمان ملل ندارند و با اینکه در این میان انسانی فوت کرده و خانواده ای داغدار و بی سرپرست شده و دو کودک یتیم شده اند، کسی نخواست از این بابت به آقای شهردار بگوید که بالای چشمت ابروست. جالب آن که نه تنها این اتفاق نیافتاد بلکه برخی از اعضای شورا در حمایت تمام قد از آقای شهردار علیه برخی از رسانه های منتقد مواضع تند و بعضا توهین آمیزی اتخاذ کردند تا ارادت خود را به مرد شماره یک بلدیه ثابت نمایند.
در این رابطه اگر گوبلز و اعوان و انصار رسانه ای اش، شوراییان فدایی شهردار و دیگر ارادتمندان اعلی حضرت همایونی دلخور نشوند می توان پرسید که چرا در یک روز غیر کاری کارگران را برای هرس درختان به صف کرده اید؟ این ضرورت زمانی از چه جهت بوده است؟ آیا این فصل و زمان برای هرس درختان زمان مناسبی است؟ آیا نیروی تخصصی هرس کردن در مجموعه شهرداری و سازمان سیما منظر وجود دارد؟ و اینکه آیا به کارگران تجهیزات و لوازم ایمنی کار داده شده بود؟ اینکه یه تعداد انسان را بدون لوازم ایمنی و با اره دستی مامور نمایش های خیابانی خود بکنید چه معنایی دارد؟ اگر در تجهیز ایمنی کارگران ترک فعل شده است، الان باید یقه چه کسی را بگیریم؟ و النهایه آن که اعضای محترم شورای شهر لطفا دبیرکل سازمان ملل نباشید و به عرض تسلیت بسنده نکنید، احتمالا یکی از وظایف شورا نظارت است که به شدت مغفول مانده است.
بی مسئولیتی های مدیریت شهری در تبریز از مرحله فساد مالی عبور کرده و اینک به مرحله “جان گرفتن” رسیده است . اخبار متعدد ناگوار از مرگ شهروندان در مسیر BRT گرفته تا مرگ کارگران شهرداری در سطح خیابان های این شهر ! چه کسی پاسخگوست؟
About Author
پست های مرتبط
ماده صد یا ماده سود؟
شورا ! گورمه میش ایمضالا !
وقتی انرژی ارزان، گران تمام میشود