وقتی مسیر شورای شهر تبریز از مردم جدا می‌شود!

اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی

یکشنبه آخر بهمن ۱۴۰۴ را می توان آغازی بر پایان دسترسی و ارتباط مردم با نمایندگان شورای شهر تبریز دانست! از این تاریخ جلسات علنی شورای شهر که پیش تر در عمارت تاریخی ساعت برگزار می شد به محل جدید خود واقع در منطقه لوکس و اعیان نشین دوکمال، کوی فرشته، پشت ساختمان لاله‌پارک انتقال یافت.

یکی از پرحاشیه ترین شوراهای تاریخ ادوار این پدیده نامیمون هفته گذشته در ایستگاه مردم پیاده شد و از این هفته در مکانی برگزار می شود که دسترسی به آن از طریق حمل و نقل عمومی تنها با اتوبوس بارنج ممکن خواهد بود. علی رغم انتقاداتی که در این رابطه وجود داشت جلسه علنی آخرین یکشنبه بهمن ماه با حضور و افتتاح معاون عمرانی استاندار و مدیرکل امور شهری استانداری تبریز در محل لوکس جدید خود برگزار گردید.
این ساختمان که در بزرگراه دوکمال از طرف میدان شهید فهمیده تبریز قرار دارد در شش طبقه طراحی شده و هر طبقه ۱۲۰۰ مترمربع زیربنا دارد و علاوه بر بخش‌های اداری مجهز به آمفی‌تئاتر و سالن جلسات استاندارد خواهد بود. محل جدید در حالی در اختیار شورای شهر قرار گرفت که در فروردین ۱۴۰۲ فتح اللهی شهردار وقت منطقه ۵ با اشاره به جابجایی اداری در مکان شورای شهر و منطقه ۱ شهرداری تبریز اعلام کرده بود که قرار است محل شورای شهر به ساختمان فعلی منطقه ۱ منتقل شده و شهرداری منطقه ۱ نیز به محل فعلی منطقه ۵ انتقال یابد وشهرداری منطقه ۵ نیز همزمان به این ساختمان منتقل گردد! به فاصله چند روز بعد از این اظهارات، یعقوب هوشیار شهردار تبریز نیز با صحه گذاشتن بر این خبر انتقال شهرداری منطقه ۵ به این ساختمان را تائید کرده و بر لزوم تسریع در اجرای این پروژه تاکید کرده بود! اما به یکباره موضوع تغییر کرد و در مرداد ماه همان سال خبر بازدید شهردار و اعضای شورای اسلامی شهر تبریز از ساختمان جدید این شورا که همان ساختمان در نظر گرفته شده برای شهرداری منطقه ۵ بود منتشر شد!

معاون عمرانی استاندار که گویا از کارکرد اصلی نهادهای مدنی از این دست غافل مانده بود و زیبایی و تجملات محل جدید بدجور به مذاق جنابش خوش آمده بود زبان به تحسین گشود و در حاشیه این افتتاح با قدردانی از دست‌اندرکاران اجرای این پروژه گفت: ایجاد چنین مجموعه‌ای را مایه افتخار و گامی مؤثر در ارتقای خدمات‌رسانی به شهروندان دانست و تأکید کرد: این ساختمان می‌تواند الگویی برای دیگر شوراهای شهری کشور باشد!

در ادامه، سیف‌الله مطلبی، مدیرکل امور شهری استانداری تبریز نیز با اشاره به ویژگی‌های ساختمان جدید شورای شهر گفت: مجموعه‌ای آبرومند و در شأن شهر تبریز ایجاد شده است که می‌تواند الگویی برای سایر شوراهای شهری کشور باشد تا از این ساختمان ایده بگیرند.
وی با اشاره به سخنان اخیر وزیر اقتصاد مبنی بر اینکه هر زمان به تبریز سفر می‌کنم، پیشرفت جدیدی در این شهر مشاهده می‌کنم، تصریح کرد: این روند رو به رشد و دستاوردهای عمرانی و توسعه‌ای، حاصل همت، تلاش و مدیریت مجموعه شهرداری تبریز است. وی در حالی این مطالب را بیان کرد که انتظار بود با توجه به تخصص جایگاه وی در این امر اظهارات معقول تری داشته باشد. وی در حالی یک سازه جدید را آبروی شهر می داند که یادشان رفته است که آبروی شهر به سازه های ناساز با مردم نیست و شانیت تبریز و نمایندگانش به کنار مردم بودن است نه فرار از دست آنان.

*ساختمان جدید شورای شهر تبریز فاقد دسترسی آسان برای اکثر شهروندان‌ است

قصه انتقال در همین تعریف و تمجید های چرب و نرم خلاصه نشد و برخی از اعضای شورا نسبت به این تغییر مکان انتقادات جدی را مطرح کردند.

بر همین اساس غلامرضا احمدی که در آن برهه رئیس کمیسیون اجتماعی شورای شهر تبریز بود ضمن ابراز نارضایتی از این تصمیم اعضای شورا طی یک تذکر علنی گفت: محور صحبت هایم در خصوص انتقال ساختمان شورا به محل جدید است، باتوجه به اینکه تصمیم گیری در مورد ساختمان جدید در جلسه غیر علنی صورت گرفته بود و مردم هم از این جریان باخبر نبودند خواستم در این رابطه اطلاع رسانی هایی صورت گیرد.

احمدی با صحه گذاشتن بر مسئله انتقال شهرداری منطقه ۵ به این مکان گفت: در ابتدا مطرح شده بود که ساختمان شورای شهر به ساختمان فعلی شهرداری منطقه یک یا باغ صبا انتقال یابد و سپس تصمیم ها بر این شد تا ساختمان جدید شهرداری منطقه ۵ مختص ساختمان شورا شود، بنده حقیر هم به دنبال این تصمیمات مخالفت های خود را اعلام داشتم.

رئیس شورای شهر افزود: ما به تصمیم گیری اعضای شورای شهر احترام قائلیم ولی این را هم باید بگوییم که ساختمان جدید دارای ایرادها و اشکالاتی است که باید گفته شود، نخست آنکه فاقد دسترسی آسان مردم همه مناطق شهر به محل مورد نظر است، دوم اینکه از نهادهای تصمیم گیری و مورد ارتباط با شورا دور است.

احمدی در پایان سخنان خود خاطر نشان کرد: نکته مهم دیگر هم اینکه این ساختمان برای ساختمان اداری شهرداری منطقه ۵ طراحی شده و اکنون به نوعی انتقال شورا به این ساختمان مایه نارضایتی کارکنان آن مجموعه قرار گرفته است، نکته آخر هم اینکه بحث هویتی ساختمان نیز موضوع دیگری است که در آدرس دهی برخی سوءتفاهم ها رخ می دهد!

*مکان یابی نادرست در جلسه غیر علنی

رشیدی رئیس کمیسیون عمران شورای شهر تبریز هم در گفتگو با ساقی آذربایجان ضمن اشاره به انتقادهای مکرر خود به بحث مکان یابی نادرست در این رابطه گفت: موضوع به اوایل سال ۱۴۰۲ باز می گردد و این ساختمان اساسا برای شهرداری منطقه ۵ در نظر گرفته شده بود. همه اعضای شورای شهر بر سر انتقال شورا از محل عمارت ساعت متفق القول بودیم از آن جهت که این مکان تاریخی با توجه به حضور شورای شهر در آن امکان مرمت و بازسازی ندارد و حضور شورا در این مکان آن را از عمومیت ساقط می نمود. روی اصل قضیه یعنی تخلیه عمارت توافق وجود داشت. اما در این رابطه و مکان یابی محل جدید پیشنهاداتی را مطرح کردیم از جمله اینکه مکان جدید باید به لحاظ جغرافیایی مرکزیت داشته باشد که این پیشنهاد در راستای تسهیل دسترسی توده های مردم صورت گرفت و روی همین اصل چندین جا برای این کار پیشنهاد گردید که از جمله این مکان ها محل شهرداری منطقه یک واقع در چایکنار بود . معتقد بودیم که این محل با در نظر گرفتن تغییراتی در آن به لحاظ دسترسی مکان مناسبی برای این انتقال باشد و اصولا مکان فعلی اصلا مطرح نبود!

رئیس مرکز پژوهش های شورای شهر تبریز افزود: در اوایل سال ۱۴۰۲ و در دوره ای که آقای برگی ریاست شورا را برعهده داشت ضمن تشکیل یک جلسه غیرعلنی برخی از اعضای شورا در هماهنگی با آقای هوشیار ایده مکان فعلی را مطرح کردند! در همان جلسه رای گیری انجام شد و بنده و تعدادی از همکاران با این موضوع مخالفت کردیم ولی چون تعداد موافقین بیش از مخالفین بود، این طرح تصویب گردید و مخالفت های ما راه به جایی نبرد. تا جایی که بنده نامه مفصلی را به آقای برگی رئیس وقت شورای شهر نوشتم و اشاره کردیم که ما مراجعاتی از مناطق مختلف شهر از جمله غرب و جنوب تبریز از جمله، آخمقیه، آناخاتون، قراملک و … و امکانات حمل و نقل عمومی در این منطقه وجود ندارد. النهایه استدلال های ما در آن برهه موثر واقع نشد و نهایتا این اتفاق رخ داد و ما هم در مقابل عمل انجام شده قرار گرفتیم.

قرائن و شواهد بر این حکم می کند که ترکیب طلایی شهردار و انصار فدایی اش در شورای شهر باعث شد تا شورای شهری که سیاست گذار دو میلیون نفر است، به گوشه ای از شهر، پشت یک مجتمع تجاری، روی گسل و دور از دسترس مردم پرت شود. دوستان عزیز می توانند بعد از این بدون دغدغه مراجعه شهروندان و حضور پربار رسانه های محلی به جنجال های هفتگی و بی ثمر خود با طیب خاطر ادامه دهند.

در مجموع چنین بر می آید که ترکیب طلایی شهردار و طرفدارانش در شورای شهر بی تشبیه به سر ارادت ما و آستان حضرت دوست حضرت حافظ نیست و هر چه بر سر ما می رود از ارادت اوست! و بدین ترتیب مسیر شورا با این انتقال با خیل کثیری از رسانه ها و مردم جدا شد و نشان داد که برخی از شورا نشینان گویا بیشتر به هماهنگی خود با شهردار می اندیشند تا به تسهیل امورات شهروندان. و سوالاتی که این روزها به شدت بر ذهن افکار عمومی سنگینی می نماید آن است که آیا در دوران مدرن، نهادهای حکومتی خود را از آغوش مردم دور می‌کنند؟ آیا همچنان صدای شهروندان در تصمیم‌گیری‌ها شنیده می‌شود یا خیر؟

About Author