اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی
هفته سوم لیگ برتر، تصویری متناقض از فوتبال ایران را به نمایش گذاشت. در تبریز، تراکتور در حالی که با محرومیت سنگین و نبود تماشاگران پرشور، میزبان پرسپولیس بود، موفق شد با پیروزی ۱ بر صفر، برتری خود را در زمین تثبیت کند. اما این پیروزی در میانه میدان، در برابر یک شکست منطقی و فاجعه اقتصادی قرار دارد؛ شکستی که ریشه در مدیریت شهر و نحوه برخورد با منابع مالی دارد.
باید پرسید در شرایطی که کشور با بحران بی سابقه در حوزه معیشت دستوپنجه نرم میکند و سفرههای مردم کوچک تر شده است، چگونه یک تیم با بودجهی دولتی و برخاسته از بیتالمال، دست به چنین ماجراجوییهای خطرناکی میزند؟ تیم جوان تارتار، در اقدامی که با هیچ عقلانیت اقتصادی همخوانی ندارد، برای جذب یک بازیکن جوان و بینامونشان، قراردادی به ارزش هزار میلیارد تومان منعقد کرده است. این یعنی ارتزاق از خون مردم برای خرید نام یا تلاش برای شهرت، در حالی که تیم در بحرانهای ساختاری قرار دارد!
اما ماجرا به اینجا ختم نمیشود. اینجا باید از زنجیره انتقال پول پرده برداریم. اگرچه پرسپولیس در ظاهر خصوصی است، اما حقیقت پنهان در لایههای مالیاتی و بانکی آن نهفته است. بانک شهر، مالک و منبع اصلی تأمین مالی این تیم، متعلق به شهرداریهای کلانشهرهاست؛ یعنی همان شهرداریهایی که منبع درآمدشان از جیب مردم است.
در حالی که پرسپولیس در بازار نقلوانتقالات با کمبود بودجه روبرو بود، یک اتفاق انقلابی در شورای شهر تبریز رخ داد! با تلاش آن دسته از اعضای شورا که شاید به اصطلاح کاربلد نامیده شوند، لایحه افزایش سرمایه بانک شهر با مبلغی هنگفت و با عجلهای مشکوک به تصویب رسید. این افزایش سرمایه، دقیقاً همان شارژ مالی لازم برای پرسپولیس را فراهم کرد تا بتواند آن قرارداد هزار میلیاردی را منعقد کند!
اینجاست که ذهن هر روزنامهنگار پرسشگری به سمت یک شیطنت فکری و پرسش اخلاقی کشیده میشود: آیا این تعجیل شهرداری در پرداخت سرمایه و تصویب این لایحه، تنها یک تصادف زمانی است؟ یا قرار است پول مردم تبریز، از مسیر شهرداری، از طریق بانک شهر، به تقویت رقیب اصلی در تهران کمک کند؟
بسیاری از اعضای شورا به لایحه شهرداری، رای مثبت دادند؛ اما پرسش اصلی اینجاست: این هزار میلیارد تومان، برای چه کسی و برای چه هدفی تعجیل شد؟
حالا که آن هزار میلیارد تومان پرحاشیه، نه تنها گرهی از کار پرسپولیس در برابر تراکتور باز نکرد، بلکه به نمادی از سوءمدیریتِ بیتالمال بدل شد، اعضای محترم شورا و شهرداری باید پاسخ دهند: آیا از جیب مردم برای شکست تیمتان هزینه کردید؟ تراکتور در زمین برنده شد، اما تبریز واقعی در این بازی مالی، بازیچهی دست کسانی شد که اولویتشان بهجای خدمت، انتقال منابع به تهران بود؟ الله اعلم
About Author
پست های مرتبط
تنزّل جایگاه نماینده مجلس از قانونگذاری به واسطه گری
سیطره ناترازی بر بهره وری صنعت آذربایجان
حراج آینده تبریز