امنیت، در منطق انقلاب اسلامی، صرفاً حصارکشی پیرامون مرزها و مقابله با تهدیدهای عینی نیست؛ امنیت، پیش از آنکه در جغرافیا مستقر شود، باید در جان و ذهن مردم آرام بگیرد. از همین روست که حضرت امام خمینی(ره) با نگاهی عمیق و آیندهنگر، «اطلاعات» را امری دانستند که با همه شئون زندگی مردم سر و کار دارد؛ نگاهی که امنیت را نه ابزار قدرت، بلکه امانت مردم میداند.
در منظومه فکری امام راحل، امنیت زمانی مشروع و پایدار است که در خدمت کرامت انسان، آرامش جامعه و صیانت از ایمان و استقلال ملت قرار گیرد. تأکید ایشان بر مجاهدتهای خاموش و بینامونشان، در حقیقت اشارهای روشن به این معناست که آرامش امروز جامعه، مرهون فداکاریهایی است که دیده نمیشوند، اما اثرشان در طمأنینه عمومی و ثبات اجتماعی کاملاً محسوس است.
این اندیشه، در بیانات و راهبردهای مقام معظم رهبری استمرار یافته و بهروز شده است. معظمله با تأکید بر «مردمپایه بودن امنیت»، اعتماد عمومی را مهمترین سرمایه دستگاه اطلاعاتی میدانند و تصریح میکنند که موفقیت نهادهای امنیتی، در گرو رابطهای دوسویه، صادقانه و اطمینانبخش با مردم است. از این منظر، امنیت روانی نه یک امر حاشیهای، بلکه متنِ امنیت ملی است.
در عصر جنگ ترکیبی، دشمن بیش از آنکه به دنبال فروپاشی ساختارها باشد، به فرسایش امید، القای نااطمینانی و تخریب آرامش ذهنی جامعه میاندیشد. شایعه، تحریف، عملیات روانی و جنگ روایتها، ابزارهای اصلی این میداناند. پاسخ به این تهدید، صرفاً برخورد سخت نیست؛ بلکه نیازمند حکمت، هوشمندی، تبیین و مدیریت ادراک عمومی است؛ همان مسیری که رهبری انقلاب از آن بهعنوان «جهاد تبیین» یاد میکنند.
وزارت اطلاعات، در این چارچوب، تنها حافظ مرزهای امنیت فیزیکی نیست؛ بلکه پاسدار مرزهای اطمینان، آرامش و اعتماد اجتماعی است. هر جا جامعه احساس کند دیده میشود، شنیده میشود و حقیقت را از مسیرهای مسئولانه دریافت میکند، امنیت روانی تقویت شده و بستر سوءاستفاده دشمن از بین میرود.
امروز، بازخوانی اندیشه امام و رهبری درباره امنیت، ما را به این حقیقت رهنمون میسازد که آرامش جامعه، محصول سکوت یا انکار بحران نیست؛ بلکه ثمره صداقت، حضور بهموقع، اعتمادسازی و مجاهدتهای خاموشی است که بیهیاهو، اما مؤثر، نگهبان دلهای مردماند. این همان امنیتی است که انقلاب اسلامی وعده داد و همچنان باید از آن پاسداری کرد
پست های مرتبط
بازدیدهای نمایشیِ بازیگرانِ سیاسی
دیوارِ کجِ شورا
تبریز شهر بی دفاع در برابر زلزله