اختصاصی ساقی آذربایجان / ققنوس
مقوله جنگ ،پدیده ای است منحوس که شاید در یک محدوده زمانی مشخص روی دهد اما عواقب و تبعات مختلف آن میتواند مدتها نسلها را درگیر سازد.
جنگ تحمیلی رمضان و خسارات عظیم انسانی و مادی آن بر کسی پوشیده نیست ،متاسفانه حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی نیز مثل برخی حوزه ها بیشترین آسیب را از این جنگ متحمل شده اند.
علاوه بر خسارتهای وارده به آثار تاریخی ایران زمین در اثر حملات متعدد،بسیاری از کسب و کارهای حوزه های مختلف گردشگری و صنایع دستی تحت تاثیر شدید جنگ بوده اند.
یکی از مهمترین علل این آسیبهای شدید ، ناشی از تعطیلی اکثر کسب و کارها این حوزه به دلیل وابستگی به اینترنت بین الملل بوده است. مشاغل صنایع دستی ، به دلیل گستردگی تولید کنندگان ، همچنین برتری بازاریابی اینترنتی بر بازاریابی سنتی و دسترسی اکثر تولید کنندگان به این بازار ارزان و سهل الوصول، مورد توجه بوده و بسیاری از تولید کنندگان و هنرمندان این حوزه از سکوهای مختلف فضای مجازی و فروش آنلاین امرار و معاش میکنند.
متاسفانه به دلیل تقدم زمانی ورود سکوهای مجازی خارجی و عدم وجود سکوهای مناسب داخلی درآن مقطع، اکثر هنرمندان از سکوهای خارجی بهره برده و تبلیغات و بازار یابی نیز در این سکوها غالب بوده است.بروز جنگ تحمیلی اخیر و عدم بستر سازی مناسب و به موقع برای سکوهای داخلی، و عدم دسترسی به اینترنت بین الملل، باعث شد اکثر تولید کنندگان که از سکوهای خارجی بهره مبردند دچار خسارتهای گسترده ای شوند.
بروز جنگ و قطعی متعدد اینترنت از زمان جنگ ۱۲ روزه به بعد ، فروش این قشر از جامعه را شدیدا تحت تاثیر قرار داده به طوریکه بسیاری از هنرمندان تقریبا کسب و کارهایشان راکد شده و یا از گردونه فعالیت خارج شده است.این اتفاق ،علاوه بر خسارتهای مالی شدید به این جامعه فرهیخته ،بیکاری گسترده ای را رقم زده و به نوعی بسیاری از مشاغل صنایع دستی از گردونه توجیه اقتصادی خارج شده اند.
تولید کنندگان صنایع دستی اکثرا جزو مشاغل خرد محسوب شده و به دلیل هزینه های بالای اجاره کارگاه و مغازه،توانایی فعالیت در بازارهای حقیقی را نداشته و ماهیت شغلی آنها به گونه ای است که بستر اینترنت بهترین امکان را برای بازاریابی و فروش آنها فراهم می آورد.
قطع یکباره اینترنت بین الملل و عدم امکان شیفت یا جایگزینی با سکوهای ایرانی، عملا موجبات بروز خسارتهای سنگین به تولید کنندگان و تعطیلی کسب و کارهایشان شده به طوریکه زنگ خطر بیکاری طیف گسترده این قشر به صدا در آمده است.
متاسفانه اعتبارات و تسهیلات تخصیصی وزارت میراث فرهنگی نیزبا نیاز هنرمندان تناسب ندارد عدم دسترسی به اینترنت بین المل و محدودیتهای شدید آن عملا راه هر گونه تغییر مثبت به نفع کسب و کارههای صنایع دستی را تحت تاثیر قرار داده است،
هرچند در شرایط جنگی ،مقوله امنیت اولی بر هر امری است اما ادامه این شرایط و استمرار قطعی اینترنت ،عملا بخش عظیم فعالین صنایع دستی را از حوزه کسب و کار خارج ساخته و عملا به بیکارانی تبدیل کرده که بازگشت آنها به این مشاغل سخت یا گاه غیر ممکن خواهد شد و البته چون صنایع دستی ارتباط قوی با حوزه فرهنگی ، هویتی و تمدنی ایران زمین دارد و جایگاه آن در مقوله قدرت نرم،غیر قابل کتمان و انکار هست ،لذا خسارتهای معنوی خروج هنرمندان از کسب و کارهای صنایع دستی شدیدتر از بعد مادی و اقتصادی آن هست ،هر چند اقداماتی توسط وزارت خانه مذکور در جهت دسترسی برخی هنرمندان به بستر اینترنت بین الملل فراهم شده اما به دلیل عدم شمول عموم هنرمندان عملا طیف گسترده ای از هنرمندان از این فرصت محروم هستند.
انتظار میرود که متولیان حوزه فضای مجازی با درک شرایط این قشر از تولیدکنندگان فرهنگی بستری مناسب برای ادامه حیات تولیدات صنایع دستی و البته حفظ جایگاه این مشاغل به عنوان یکی از مولفه های قدرت نرم فراهم سازند.
About Author
پست های مرتبط
نمایندگی برای خدمت یا ابزاری برای تهمت و خصومت ؟
جشن غفلت از هویت خویش!
طرح اسقاط اجباری خودروها/ انتقال فقر از جاده ها به خانه ها