چوب رئیس جمهور در لانه زنبور!

اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی

یکی از مواردی که برای سال‌ها و در چارچوب اصلاح ساختار بودجه کشور مورد توجه و انتقاد کارشناسان و دلسوزان بوده است، ساختار غیربهره‌ور و موازی کاری دستگاه‌های دولت یا وابسته به دولت است. در همین ارتباط و در سایه ایجاد نهادهای موازی غیر لازم هر نهادی تلاش کرده تا با ایجاد یک ردیف مخصوص به خود در بودجه، منابع اختصاصی برای خود دریافت کند. پرداختن به این موضوع و در این بازه زمانی به جهت اظهارات شخص رئیس جمهور در نشست خبری اخیر و و نیز قرابت زمانی آن با فصل بودجه نویسی است.

دوشیدن پستان نحیف این روزهای دولت از سوی دستگاه های آویزان بدون بیلان کاری مشخص شاید در ایامی که خزانه دولت چرب و نرم بود، به چشم نمی آمد ولی با در نظر گرفتن شرایط خاص حاکم بر کشور و احتمال بسیار بالای فعال شدن اسنپ بک امری غیر ضروری و قطع ارتزاق این دستگاه ها از بیت المال مسلمین ضرورتی انکار ناپذیر است. آمار و ارقام نشان می دهد که رقمی حدود ۶۴ همت از بودجه کشور صرف دستگاه هایی می شود که عمدتا کارایی خاصی ندارند و محض خالی نبودن عریضه ایجاد شده اند.


در همین ارتباط انتقاداتی هم از سوی رئیس جمهور مطرح گردید و در مقام عمل ابلاغ مصوبه “اصلاح سند ملی سبک پوشش اسلامی – ایرانی” صورت گرفت تا نشانی از تشکیل “بنیاد ملی سبک پوشش اسلامی- ایرانی” نباشد و به جای بنیاد های دوزاری، وزرات فرهنگ متولی امر تحقق اهداف سند ملی سبک پوشش اسلامی – ایرانی و سامان‌دهی مد ولباس باشد که البته خود این موضوع هم در جای خود محل تانی و بحث های فرهنگی، اجتماعی بسیاری است. البته بهتر بود تا دولت و متولیان امر مصوبه ای برای ترویج پوشش غربی داشته باشند از آن روی که جامعه نشان داده که همیشه بر خلاف منویات و رویکردهای دولت ها عمل کرده و بخصوص نسل های جدید منتظر نبودند تا آقایان برایشان سبک پوشش طراحی نمایند. بهتر است به جای این اقدامات دست دلالان را از صنعت نساجی و پوشاک و پارچه قطع کنند تا تولید کننده برای آن که هزینه تمام شده تولیداتش بالا نرود، بلوزهای جلوباز را بعنوان مانتو به فرهنگ ایرانی قالب نکند. کسانی که دغدغه پوشش زنان را دارند بهتر است سری به بازار پوشاک بزنند و قیمت مانتوهای رسمی و چادر شب را جویا شوند تا بفهمند قضیه از چه قرار است. تازه این وظیفه بر عهده نهادی گذارده شده که در تامین کاغذ نشریات بعنوان ابتدایی ترین وظیفه اش مستاصل است.

اما عمده بحث ما اقدام اخیر آقای رئیس جمهور در ابلاغ مصوبه اخیر و حذف بنیادی بود که گویا قرار بوده در بودجه سالانه کشور ردیف مخصوص داشته باشد. بنیادها و سلسله جلیله نهادهایی که رهاوردی جز هزینه تراشی نداشته اند که اگر داشتند می بایست خیلی قبل تر مشکل مسکن با علم به وجود بنیادی به نام بنیاد مسکن، حل و فصل می شد. اگر وزارت فرهنگ و ارشاد متولی امر است، ساختاری بنام سازمان تبلیغات اسلامی دیگر چه صیغه ای است!؟ در دولت گذشته بنیادها به جای بانک ها وام می دانند؟ بفرمائید چرا؟ بالاخره یکی از این دو اضافی است و باید بساطش برچیده شود.
شوری دست پخت آقایان به جهت تعدد آشپزهای ناشی است که در طول همه این سالها بر مسند امور بوده اند و نمی شود در یک ساختار دولتی هم بنیاد مسکن باشد، هم وزارت مسکن و هم و هم و هم … . بنیادها و دستگاه های الکی، آدم های الکی و گاوی که آنقدر دوشیدند تا به سوء تغذیه دچار شده است. اگر فرهنگ این جامعه متولی دارد و وزارتخانه ای هم برای این امر با هزارویک کارمند و دفتر و دستک درست کرده اند، دلیل ارتزاق بنیادهای فرهنگی و حق حیاتشان چیست؟ بهتر است دولت یا وزارتخانه ها را منحل نماید و کار مملکت با بنیاد و هیئت و دورهمی های مخصوص پیش ببرد و یا تکلیف این زوائد تشکیلاتی را تعیین کند. خود کلماتی مانند بنیاد و سند ملی، توجیهاتی برای خرج‌تراشی و ایجاد مشاغل تازه برای خودشان است و گرنه کار تغییر پوشش در جامعه با بنیاد و مصوبه پیش نمی رود. هر چند اگر از آقایان بپرسید سبک پوشش ایرانی-اسلامی یعنی چه؟ به والله نمی دانند! سبک پوشش ایرانی؟ سبک پوشش اسلامی؟ کلی گویی و استعمال کلماتی قلمبه سلمبه که اساسا از تولیدات خود آقایان است و در گذشته رواج نداشته است.

مخلص کلام آن که خیل کثیری از نهادها وجود دارند که در شرایط اول انقلاب و به حکم اقتضائات آن دوره ایجاد شده اند و امروز حتی اگر ریالی هم سهم از بودجه عمومی نداشته باشند، وجودشان ضرورتی ندارد، بماند دستگاه هایی که نه تنها بار اضافی هستند بلکه ردیف بودجه های سنگینی هم دارند که می شود با آن ها از شر فقر خلاص شد. شاید انقلابی ترین، درست ترین و مهم ترین تصمیم آقای رئیس جمهور می تواند حذف کامل همین ردیف های بودجه باشد، جهت اطلاع، او دومین مقام کشور است و قانونا چنین اختیاری را هم دارد، چاشنی اش کمی جسارت است همین و بس !

About Author