سر بی کلاه تبریز از گردشگری

به قلم: وحید خدادادی

مثل برق و باد گذشت و تا چشم به هم بزنید و سری به بازار تاریخی تبریز بزنید، عید باستانی نوروز هم سروکله اش پیدا می شود. سالی که با تصمیم توامان مجلس و دولت قرار نیست دیگر ساعت ها جلو کشیده شود و امسال دیگر در تعطیلات عید بحث شیرین ساعت قدیم یا جدید نخواهیم داشت.
با فرا رسیدن ایام تعطیلات موضوع داغ و شیرین گردشگری و جذب گردشگر باز نقل محافل می شود و باز مثل همیشه تبریز آن سری است که بی کلاه می ماند و دستاوردش از این رهزن، چنگی به دل نمی زند. کلانشهر تبریز از دیرباز به عنوان یک شهرک صنعتی در میان کلانشهرهای دیگر مطرح بود و در یک دهه اخیر تلاش هایی اقلا روی کاغذ برای تعریف جایگاهی جدید برایش صورت گرفته و تبریز ۲۰۱۸ سرمنشا این تعریف جدید بود. قرابت زبانی و فرهنگی با دو کشور همسایه ترک نشین می تواند تبریز را در جایگیری بهتر در این موقعیت جدید یاری رساند. وضعیت مطلوب آب و هوایی، کیفیت غذایی و … میتواند بستر مناسبی برای جذب گردشگر باشد. یکی از عمده مشکلاتی که در این شهر با آن مواجهیم، بحث نبود فضاهای گردشگری است که بدجور در طول این سال ها در ذوق مان زده است. از این شهر با این وسعت وآوازه اگر ائل گولی و در سالهای اخیر عینالی را کسر کنید، باقیمانده انبوهی از خیابان های پر از چاله چوله و خیل کثیری از روگذر و زیرگذرهایی است که اساسا نقشی در جذب گردشگر ندارد.
همانطورکه اشاره کردیم اندک زمانی تا نوروز باقیمانده و عملکرد شهرداری تبریز در این رابطه هم جای تقدیر دارد و هم نقد. تقدیر از آن جهت که سه پروژه مهمی که هم زیبایی بصری شهر را تحت تاثیر قرار داده بود و هم از زمان کلنگ زنی شان زمان زیادی می گذشت، به همت شهرداری و تلاش شبانه روزی افتتاح گردید. اما نقد از آن جهت است که در فضای شهر اثری از آمدن نوروز نیست. در فضای بصری شهر اثری از آمدن عید نیست از ورودی شهر گرفته تا مرکز آن دریغ از حرکتی که نشان دهد قرار است نوروز بیاید. در اندک زمان باقیمانده همتی جهادی لازم است !

About Author

وحید خدادادی

See author's posts