اختصاصی ساقی آذربایجان/ سجاد اسدی
وقتی از نهاد شورای شهر در میان مردم صحبت می کنیم، بازخورد مثبتی از افکار عمومی دریافت نمی کنیم. آنقدر حاشیه و قرائت های ناصوابی در میان شهروندان مطرح است که از ذکر این موضوع پشیمان میشویم. شورایی که قرار بود عصاره فضائل شهر شود ، اکنون به محل دعواهای بیخودی و سرسام آور تبدیل شده که بعداز برگزاری هر جلسه آن منتظر مضحکه عموم از نحوه مذاکرات هستیم. قهرها ؛ دعواها ، تیکه پرانی ها ، نامه نگاری ها و … ماحصل جلساتی شده که هیچ نفعی برای شهروندان و شهر ندارد. در این میان بعضا سوء استفاده کارکنان مدیریت شهری از شکاف های سلیقه ای اعضای شورای شهر ، محملی برای فساد شده و باعث به چالش رفتن سلامت اداری در مجموعه شهرداری ها شده است. جایگاه خاص و تاثیرگزار شوراهای کلانشهر در کل کشور بسیار مهم اند که نمی شود براحتی از کنار آن رد شد. در کل دنیا ، کلانشهر ها جایگاه ویژه ای در فرهنگ سازی و جریان سازی ها دارند. شهرهای بزرگی مثل لندن ، توکیو ، نیویورک و حتی استانبول به عنوان نمادهایی از مدیریت شهری موفق در جهان هستند.
در ایران هم کلانشهرها جایگاه بسزایی دارند، زیرا شهرهای کوچک با نگاه ویژه برای الگو گرفتن از نحوه مدیریت شهری در کلانشهرها سعی در ایجاد آن در شهر خود دارند. حال چه کسانی باید سیاستگزار و تصمیم ساز شهرهای نمونه باشند؟ شهرهای بزرگ ، شخصیت های بزرگ را میزبانی می کنند ، انسان های فاضل ، دانشمند، صاحب نام و با علم و دانش ومهارت و فضیلتی که متاسفانه به فراموشی سپرده شده و از خلاء حضور آنها ، فرصت طلبان تازه به دوران رسیده کودک اندیش به نادرست به کرسی هایی می رسند که کل داشته های مادی و معنوی شهر را به نابودی می برند. چگونه شده که با وجود بزرگان با تجربه و استخوان دار ، خودبزرگ بینان به خود اجازه می دهند که بدون هیچ تجربه ای سرنوشت شهروندان را عهده دار شوند؟ در این میان پول پاشی های کثیف عده ای پیمانکار فرصت طلب که با هدف تصاحب قراردادهای عمرانی شهر ورود کرده و پشت پرده با کاندیداها قرار و مدارهای خود را می بندند، خواسته و یا ناخواسته با حمایت ظالمانه خود از این افراد تازه وارد ، تیشه به ریشه شهر میزنند. به واقع وقتی لیست اعلام شده کاندیداهارا می نگریم از هم اکنون به عاقبت شهر پی میبریم که قرار است چه بلایی سر شهر بیاید. چرا بزرگان ، نامداران ، نخبگان ، معتمدین شهر در لیست انتخابات شورای های شهر نیستند؟ چرا ما مردم شهر بدنبال آنها نمی رویم و از آنها نمی خواهیم بیایند و برای شهرمان سیاستگزاری کنند؟
مگر شورای شهر ، شورای بیل و کلنگ و آجر است؟ مگر شورای آسفالت و خیابان و کوچه است؟ یا شورای استخدام ها و انتصابات در شهرداری هاست؟ شورای شهر یعنی ، عصاره افکارسیاسی و اجتماعی، فضائل علمی، فرهنگ ، هنر و معنویت یک شهر ! آیا اکنون چنین است؟ چقدر باید بعداز هر جلسه شورای شهر غصه شهر را بخوریم؟ چقدر باید از قطره به قطره آب شدن شهر خون دل بخوریم؟ شهری که خاستگاه شهدا ، علما ، شعرا ،فرهیختگان ، دانشمندان بوده و باید جایگاه خاصی داشته باشد. عدم توازن در ارائه خدمات اجتماعی ، فرهنگی و حتی عمرانی در محله های برخوردار و کم برخوردار آن چنان است که حتی در نورپردازی های ساده شهری هم عیان است. مردم محله پایین شهر همیشه پایین شهری خواهند ماند تا زمانی که امکانات شهری در اختیار بالاشهری هاست. دست به دست بدهیم تا شورای شهری در حد و اندازه شهر خودمان و خودتان داشته باشیم که وقتی اسم عضو شورای شهر آن مطرح می شود فردی تاثیرگزار و ملی باشد و بتوان به آن انتخاب افتخار کرد.
پست های مرتبط
۵۴ همت افتتاح / ۴۱ همت تفاهم نامه / ۵۰ همت مصوبه عمرانی / ۹۸ همت تسهیلات / ۱۵۰ همت آماده سرمایهگذاری
بارشهای سنگین ترکیه زنگ هشدار برای آذربایجان شرقی
حراج امنیت تبریز در بازار داغ تخلفات