بررسی ایجاد خطوط لوله نفتی جدید به تبریز

اختصاصی ساقی آذربایجان/ محمد فرجپور باسمنجی: در مجمع مشورتی آذربایجان در تهران که به ریاست دکتر احمد صادق بناب در اتاق بازرگانی ایران تشکیل شد نامه کارشناسان حوزه انرژی خطاب به مسعود پزشکیان مبنی بر افزایش ظرفیت پالایشگاه تبریز و پاسخ به نیاز منطقه شمال غرب و آذربایجان به فرآورده‌های های نفتی با حضور جمعی از وزای سابق و روسای سازمانها و استانداران  قبلی و همچنین استاندار آذربایجان شرقی مورد بحث و بررسی کارشناسی قرار گرفت.این پیشنهاد از سوی کارشناسان حوزه انرژی خانه توسعه آذربایجان تدوین شده است.دکتر محمد علی سبحان اللهی رییس هییت مدیره خانه توسعه آذربایجان  با تشریح جزئیات این درخواست؛ با اشاره به این نکته که با تکیه بر ظرفیتهای صنعتی تبریز میتوان بخشی از فرآورده های نفتی مطابق استانداردهای جهانی تولید و به کشورهای منطقه و اروپا صادر کرد‌ و به ارز آوری کشور کمک شایانی کرد گفت:  نیازهای روز افزون انرژی منطقه کاملا ملموس است. وی گفت :ظرفیت فعلی پالایشگاه تبریز و خط انتقال نفت از اهواز و مارون به تبریز مربوط به قبل از انقلاب است و الان نزدیک به نیم قرن این خط لوله دیگر توان پاسخگویی کامل و کافی به نیاز منطقه به فرآورده های نفتی را ندارد. در مجمع مشورتی آذربایجان در تهران دکتر محمد نوری مشاور ربیس جمهور و دستیار ویژه پزشکیان در پیگیری طرح های بزرگ ملی و دکتر بهرام سرمست استاندار قول دادند در هیئت دولت برای تحقق این امر مهم بکوشند. در نامه کارشناسی خانه توسعه آذربایجان خطاب به مسعود پزشکیان آمده است.:پالایشگاه تبریز با توجه به قدمت حدود پنجاه‌ساله خود، در زمان احداث با هدف تأمین نیازهای نفتی و فرآورده‌های مورد نیاز منطقه طراحی و با ظرفیت ۸۰ هزار بشکه در روز احداث و به بهره‌برداری رسید. بعدا با طرح افزایش ظرفیت به ۱۱۰ هزار بشکه رسیده است که این رقم عددی فوق العاده کم و قابل بحث می باشد. با گذشت چند دهه، شرایط جمعیتی، اقتصادی، صنعتی و اجتماعی استان‌های تحت پوشش شمال غرب و کردستان به‌طور چشمگیری تغییر کرده و ظرفیت و نوع تقاضای بازار نیز نسبت به گذشته افزایش یافته است. ازاین‌رو، توسعه و افزایش ظرفیت پالایشگاه تبریز به‌منظور پاسخ‌گویی به نیازهای فعلی و آینده منطقه، اهمیت ویژه‌ای دارد.
مهم‌ترین عوامل مؤثر بر ضرورت افزایش ظرفیت عبارت‌اند از:
* افزایش جمعیت استان‌های تحت پوشش: رشد جمعیت و توسعه شهرنشینی موجب افزایش مستمر مصرف بنزین، گازوئیل، نفت سفید و سایر فرآورده‌های نفتی شده است.
* پیشرفت و توسعه جوامع بشری: توسعه اقتصادی، صنعتی، عمرانی و حمل‌ونقل، نیاز به انرژی و به‌ویژه فرآورده‌های نفتی را افزایش داده و موجب شکل‌گیری تقاضای جدید در بخش‌های مختلف شده است.
* افزایش تقاضا برای فرآورده‌های نفتی: رشد تعداد وسایل نقلیه، توسعه صنایع و افزایش فعالیت‌های اقتصادی، نیاز به تولید و عرضه پایدار فرآورده‌های نفتی را افزایش داده است.
* افزایش تقاضا برای فرآورده‌های با کیفیت بالاتر: الزامات زیست‌محیطی، استانداردهای جدید و ضرورت کاهش آلاینده‌های ناشی از مصرف سوخت، نیاز به تولید فرآورده‌های نفتی با کیفیت بالاتر و مشخصات فنی مناسب‌تر را افزایش داده است.
* تأمین پایدار و مطمئن انرژی: افزایش ظرفیت پالایشگاه می‌تواند در تأمین پایدار فرآورده‌های مورد نیاز منطقه و کاهش وابستگی به منابع تأمین خارج از منطقه مؤثر باشد.
* نوسازی و ارتقای فناوری: توسعه ظرفیت می‌تواند هم‌زمان با بهسازی واحدهای موجود و استفاده از فناوری‌های جدید پالایشی انجام شود و زمینه افزایش بهره‌وری، بهبود کیفیت محصولات و کاهش آلایندگی را فراهم کند.
بنابراین، با توجه به رشد جمعیت استان‌های تحت پوشش، توسعه اقتصادی و صنعتی، افزایش مصرف فرآورده‌های نفتی و تغییر نیاز بازار به سمت فرآورده‌های با کیفیت بالاتر و سازگارتر با الزامات زیست‌محیطی، افزایش ظرفیت پالایشگاه تبریز تا بمیزان ۳۰۰ هزار بشکه در روز یک ضرورت زیرساختی برای پاسخ‌گویی به نیازهای فعلی و پیش‌بینی‌شده منطقه محسوب می‌شود. این توسعه می‌تواند ضمن تقویت امنیت و پایداری تأمین انرژی، زمینه‌ساز ارتقای کیفیت فرآورده‌ها، افزایش بهره‌وری و استفاده مطلوب‌تر از ظرفیت‌های موجود پالایشگاه باشد

About Author

وحید خدادادی

See author's posts