ساقی آذربایجان/ دکتر جلال معالی
اخیرا که چه عرض کنم، از زمان آغاز جنگ اخیر ، بعضی کارخانه ها و شرکت ها و حتی بعضی از ادارات که به قولی نمی توانستند حقوق کارکنان خود را پرداخت کنند دست به دامن ترفندی به نام “تعدیل نیرو ” شدند و عده ای از کارگران و کارمندان و زحمتکشان را با این بهانه از کار اخراج و این مورد را در سرخط کار خود قرار دادند که مثلا”کارخانه” کار نمی کند و نمی توانیم و باید عذر افراد مازاد را بخواهیم و به ما چه طرف نان آور خانه است و مستاجر و بدبخت و فلک زده و…
کارخانه و شرکت و… کار نکند ماهم مجبوریم تعدیل نیرو کنیم.
ازطرفی حضرات مدیران کارگزینی ها هم بعضا درست دو یا سه روز مانده به سَرِماه نامه تعدیل و تَرِک کار و…را به کارگر و یا کارمند رانده شده برای اقدام به “بیمه بیکاری” می دهند و بهمین خاطر درست در همان روزها و ازدحام جمعیت متقاضی برای “بیمه بیکاری” مجال سوزن انداختن در ادارات تامین اجتماعی و دفاتر پیشخوان دولت را گرفته ، خب این یه سرگرمی و کار برای تازه بیکار شدگان است ، نیست؟
اما از همه مهمتر ، بَعدِ اقدام اداری مراحل “بیمه بیکاری”توسط متقاضی ، تازه به قولی ، مسیر جدید “سازمان تامین اجتماعی ” همان لحظه آغاز می شود و پیامک هایی به متقاضیان “بیمه بیکاری” ارسال می شود مبنی بر اینکه ” متقاضی گرامی پرونده و مدارک شما ناقص است و ۴۸ ساعت فرصت دارید تا رفع نقص کنید” .
اما قسمت حَسّاس و نکته جالب این مسیر “اکشن” و تماشایی “سازمان تامین اجتماعی” درست اینجاست که گاه این پیامک و مُهلَت ۴۸ ساعته برای متقاضی ، درست و حدودا از ساعت ۱۳ به بعد روز چهارشنبه ارسال شده و یک شخص کاملا بی سواد هم می داند که مُهلَت یاد شده درست به تعطیلات پنج شنبه و جمعه می خورد و متقاضی اگر در روز شنبه هم پبگیر کار خود شود،قطع یقین در ” اداره تامین اجتماعی “محل و منطقه و شعبه هزار جور بهانه درست می شود که شما در وقت مقرّر نیامدید و فعلا این ماه نمی توانید از”بیمه بیکاری” استفاده کنید ، اگر عمری باقی باشه ماه بعد و …!
جَل الخالِق …بابا این دیگه چه جور سَر دواندن است ؟ دَردِ اون بَدبَخت فلک زده که از کار بیکارش کردن برای خودش و هفت پُشت و ایل وتبارش بس است .
چرا اینکار را می کنید ؟
چرا ایجاد نارضایتی می کنید؟
قاعدتا و اصولا باید اون جایی که کارگر و کارمندش را مازاد دانسته و ازکار بیکارش کرده ، تمام نامه ها و مدارک متقاضی “بیمه بیکاری ” را خودشان با ارسال مُراسلات اداری و محل کارشان به “تامین اجتماعی ” ارسال کنند تا اینگونه مشکلات برای این اشخاص متقاضی که نمی دانند چکار کنند ، پیش نیاید و بتوانند لااقل تا پیدا کردن کار (که اگر یافتند!!) از “بیمه بیکاری” استفاده کنند ، نه که هفت جفت کفش آهنین و هفت عصای آهنی بردارند و ساعتها در دفاتر پیشخوان دولت و اتاقهای “تامین اجتماعی ” یکی به دو بکنند!
اینان باید از طرف دولت و “تامین اجتماعی” که سالها از در آمد این متقاضیان کم کرده تا صرفا برای این روز که سَر به زیر و شرمسار خانواده، خود نباشندوجیبشان خالی نباشد، حمایت کنند، نه که با پیچ و خَم های بیهوده و معمولا سَرِکاری وایراد گیری های واهی ، دَرد روی دَرد این بَخت برگشته ها بگذارند.
واقعا خجالت آور است.همین..
پست های مرتبط
بحران در مدیریت بحران شهرداری تبریز
تسهیل سرمایه گذاری در شهر
تبریز؛ کانونِ گفتمانسازی برای دولتِ چهاردهم