در پرتو تحولات اخیر و نبرد دوازدهروزه ایران و رژیم صهیونیستی که بهعنوان نخستین رویارویی آشکار مستقیم ثبت شد، چشمانداز مذاکرات محتمل جمهوری اسلامی ایران با بازیگران جهانی، وارد مرحلهای نوین و متمایز شده است.
بر خلاف تصویرسازیهای متداول در رسانههای غربی و برخی محافل منطقهای، ایران نهتنها در جایگاه یک بازیگر تسلیمشده و منفعل قرار ندارد، بلکه بهواسطه ایستادگی نظامی ـ امنیتی خود در برابر جبهه مشترک آمریکا و اسرائیل و ناکام گذاشتن برنامه براندازی و بیثباتسازی داخلی، به مرحلهای رسیده است که میتواند با دستِ پُر وارد هرگونه مذاکره احتمالی شود.
تصور پایانیافتن منازعه صرفاً با خاتمه دور اول نبرد هوایی ایران و رژیم صهیونیستی یک خطای راهبردی است. شواهد میدانی و دادههای اطلاعاتی نشان میدهد که این مناقشه وارد فازهای متوالی و چندلایه خواهد شد و مذاکرات پیشرو، بخشی از یک «سلسله فرآیند نبرد ـ مذاکره» خواهد بود؛ فرآیندی که هدف نهایی آن، شکلدهی ژئوپلیتیک جدید خاورمیانه و بازتعریف توازن قواست. ایران امروز، ولو چهارراهی تعیینکننده در رخدادهای منطقهای و معمار بخشی از آینده غرب آسیاست؛ به گونهای که حتی اسرائیل نیز ناگزیر به نقشآفرینی در روند «ترسیم خاورمیانه نو» با ملاحظه حضور مؤثر ایران خواهد شد.
از سوی دیگر، جمهوری اسلامی همواره گزینه توافق جامع با ایالات متحده آمریکا را به عنوان مسیر متفاوت روی میز قرار داده است. با این حال، تحقق چنین توافقی، مستلزم اراده سیاسی ـ تاریخی و جسارت استراتژیک در سطوح عالی دو طرف است؛ انتظاری که در فضای کنونی مدیریت راهبردی ایران و آمریکا، رنگ باخته و دور از واقعیت ذهنی و عینی تلقی میشود.
ارزیابی نهایی:
جمهوری اسلامی ایران در آستانه هرگونه مذاکره آتی، دیگر همان بازیگر قبل از ۲۰۲۴ نیست؛ نه به عنوان کشوری در موضع ضعف، بلکه به عنوان قدرتی منطقهای که در میدان نظامی، امنیتی و نرمافزاری، نشان داده است توانی برای تعیین قواعد جدید بازی و سهمخواهی در آینده خاورمیانه دارد.
مذاکرات پیشرو، نه پایان تهدید، بلکه آغاز مرحلهای جدید در نبرد ژئوپلیتیکی است؛ نبردی که ناگزیریم قاعده آن را،خود با اقتدار و تدبیر بنویسیم
نعمتاله پایان (کارشناس ارشد روابط بینالملل)
About Author
پست های مرتبط
یک کلمه : قانون !
تیر خلاص جنگ بر پیکر نیمهجان صنعت احداث
مسئولیت پذیری پزشکیان درسی برای همه مسئولان نظام