ساقی آذربایجان/ رسول حسینی بقانام
اخیراً از قول آقای عیسی کلانتری مطلبی در ارتباط با خشکی دریاچه ارومیه و تبدیل محل آن به بیابان وکویر و نمک‌زار و تخلیه تبریز در رسانه های مختلف انتشار یافته و نقل محافل گردیده که آتیة تبریز چگونه خواهد شد و مردم به کجاها کوچ خواهند کرد و سخنها می گویند و نظریات مختلف ارائه می دهند. طرح این مشکل در زمانی که دریاچه ارومیه در اثر همت دولت سیزدهم و ریاست جمهوری جناب آقای رئیسی دارد جان دوباره می گیرد بی شک بدون هدف و بدون خط مشی منتقدین دولت و در راستای نظریات بدخواهان آذربایجان و آذربایجانیان و بخصوص تبریز نیست تبریزی که صدها سال سکاندار ادارة کشور بود. هر چند که دشمنانش آن را از قافله پیشرفت و توسعه عقب نگه داشته اند ولی به قول معروف شیر هر قدر هم پیر باشد باز هم شیر است. از مشخصات فرهنگی و اجتماعی مردم آذربایجان و بخصوص مردم تبریز مهمان دوستی و قدرشناسی آنان در مقابل کارهای مثبت و نیک مسئولین می باشد.
اگر اشخاصی نظیر آقای عیسی کلانتری که در زمان صدارت خود نتوانست در جهت جلوگیری از خشکیدن دریاچه ارومیه قدم مثبتی بردارد و امروز به عدم توانائی و عجز خود در ممانعت از خشکی دریاچه متوجه می شود بدیهی است که چشم دیدن احیای دریاچه و موفقیت دولت حاکم جناب آقای رئیسی را نخواهند داشت و اجباراً نظریات دکتر کردوانی مبنی بر عدم امکان احیای دریاچه و افکار آنچنانی وی را در ارتباط با ویرانی آذربایجان و بدبختی آذربایجانیان را مطرح و تکرار خواهند نمود. کسی که خود با نان و آب این خطه بزرگ شده است نمکدان را می شکند و بجای ارائه راه کارهای جدید و ممکن و استفاده از تجربیات و نظریات دول پیشرفته برای احیای دریاچه و محیط زیست منطقه راهی در جلوی پای بدخواهان آن می گذارد که جز بدبختی به مردم و ویرانی منطقه بر آن متصور نیست. منظور از انتشار اینگونه مطالب چیست و در پی چه هدفی بوده و چه اهدافی را دنبال می کنند؟ اگر نظر بر بی اعتبار کردن عملکرد مسئولین فعلی دولت و دلسرد نمودن دولت سیزدهم از عملکرد مثبت خود باشد البته که فکری عبث و بیهوده میباشد چون دولت آقای رئیسی قدم در راهی گذاشته است که راه برگشتی ندارد چرا که هدف خدمت به منطقه و مردم آن غیرقابل برگشت است. ولی اگر افکار معنونین اینگونه مطالب و اهداف آنها از دست گرفتن سرزمین اجدادی مردم آذربایجان باشد باید بدانند که این مردم خیانت در امانت نخواهند نمود و در نگهداری سرزمین خود سر می دهند ولی یک وجب از خاک خود را به نامحرمان نمی دهند و نخواهند داد. آنانی که با نان و آب و سرمایة این دیار بزرگ شده و به نوائی و مالی و مقامی رسیده و اندر دیار بیگانة خارجی و وداخلی در رفاه مالی و جانی شمشیر بر روی آن می کشند البته که دیگر ارج و منزلتی در بین مردمان وطن دوست و جان برکفان آن نخواهند داشت انشاءالله که مسئولین محترم دولت با بهره گیری از تجربیات دول پیشرفته و استفاده از منابع مالی داخلی و بین المللی و امتناع از هدر دادن اعتبارات کمکهای خارجی و داخلی و با انسداد چاههای غیرمجاز حوزة دریاچه ارومیه و تبدیل سریع آبیاری غرقابی باغات جدید و کشتزارها به آبیاری قطره ای و بارانی و جلوگیری از احداث باغات و زراعت پرآب بر و تغییر باغات هلو و سیب به باغات اقلیم منطقه و توسعة باغات کم آب برپسته و بادام بتوان در سایة توجهات ریاست جمهوری و مسئولین محترم و به کوری چشم بدخواهان، منطقه را از این بحران مهم نجات داد و با احیای دریاچه ارومیه و رونق توریستی و ایجاد صنایع مرتبط با پرورش آرتمیا و رونق اقتصادی شاهد آذربایجانی آباد و مردمانی سرزنده و فرهیخته و شایسته کشور خود باشیم.
About Author
پست های مرتبط
اجرای موسیقی زنده در رستوران‌ها نیازمند مجوز مستقل است
کیفیت زندگی شهروندان تبریز باید ملاک ارزیابی عملکرد مدیریت شهری باشد
زمستان از پنجره پاییز به تبریز سلام کرد