استاد شهریار نمادی از یکپارچگی فرهنگی ایران

دبیرکل کنگره جهانی بزرگداشت یکصد و بیستمین سالگرد استاد شهریار با اشاره به تسلط این شاعر برجسته بر زبان‌های فارسی و ترکی، استاد شهریار را نمادی از یکپارچگی و همبستگی فرهنگی در ایران معرفی کرد.
علی‌اصغر شعردوست در جلسه کمیته علمی این کنگره گفت: استاد شهریار، با تسلط بر زبان‌های فارسی و ترکی، یکی از شاعران برجسته ایران است که آثارش به بیش از ۹۰ زبان دنیا ترجمه شده و می‌تواند نمادی از همبستگی فرهنگی و ادبی در کشور باشد.
وی افزود: در دیدار میهمانان داخلی و خارجی کنگره با رهبر معظم انقلاب، ایشان استاد شهریار را شاعر حکیم ایران خواندند و بر جایگاه والای او در ادبیات فارسی تأکید کردند.
شعردوست درباره نامگذاری ۲۷ شهریور به عنوان «روز ملی شعر و ادب فارسی» اظهار داشت: این نامگذاری با هدف پاسداشت جایگاه استاد شهریار در ادبیات فارسی انجام شده و تلاش می‌شود این روز به فرصتی برای گرامیداشت ادبیات و فرهنگ ملی تبدیل شود.
در جلسه کمیته علمی، اساتید و پژوهشگران برجسته‌ای از دانشگاه‌های مختلف و فرهنگستان زبان فارسی حضور داشتند و نظرات و پیشنهادات خود را درباره محورهای کنگره ارائه دادند. از جمله این پیشنهادات می‌توان به تصحیح و تجدید چاپ دیوان شهریار، بهسازی خانه موزه و مقبره الشعرا تبریز، و برگزاری برنامه‌های فرهنگی متنوع در شهرهای مختلف اشاره کرد.
دبیرکل کنگره تأکید کرد که برگزاری این کنگره، علاوه بر پاسداشت میراث استاد شهریار، فرصتی برای تقویت پیوندهای فرهنگی و ادبی در سطح ملی است و تلاش می‌شود تا آثار این شاعر بزرگ به بهترین نحو حفظ و معرفی شود.
بزرگداشت یکصد و بیستمین سالگرد تولد استاد شهریار امروز و فردا ( ۲۶ و ۲۷ شهریور) برگزار می شود و هدف آن گرامیداشت یک چهره برجسته ادبی است که سهم قابل توجهی در ادبیات فارسی و فرهنگ کشور دارد.
استاد شهریار شاعری نام‌ آشنا برای فارسی زبانان و ترک زبانان است که به واسطه اشعار کلاسیک فارسی به ویژه غزل و منظومه ترکی «حیدربابایه سلام» مورد قبول بسیاری از ادب دوستان و شعرخوانان است.
سید محمدحسین بهجت شهریار تبریزی در ۱۱ دی ۱۲۸۵ به دنیا آمد. در همین سال شاعره بزرگ ایرانی یعنی پروین اعتصامی هم چشم به جهان گشوده بود همانی که بین شاعران معاصر نامی پرآوازه دارد.
شهریار در سرودن قصیده، مثنوی، غزل، قطعه، رباعی و شعر نیمایی مبادرت می‌ورزید اما بیشتر در غزل شهره عام و خاص بود و از جمله غزل‌های معروف او می‌توان به «علی ای همای رحمت» و «آمدی جانم به قربانت» اشاره کرد

About Author