اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی
هفته چهارم مسابقات فوتبال باشگاهی در قاره آسیا فصل ۲۶-۲۰۲۵ هم برگزار شد و نتایج به دست آمده حکایت از وضعیت نابسامان تیم های ایرانی و بار فنی فاجعه بار آنان دارد. آخرین قهرمانی یک تیم ایرانی در مسابقات آسیایی مربوط به ۳۵ سال پیش است و همین بازه زمانی خود می تواند بیانگر بسیاری از حقایق تلخ در فوتبال ایران باشد. ما حتی در دوره ای که تیم ۹۸ را در مابین تیم های خود داشتیم نیز نهایتا در جام ملت های آسیا به عنوان سومی بسنده کردیم و در باشگاه های آسیا هم توفیق خاصی حاصل نشد.
امسال نیز وضعیت تیم های ایرانی تابعی از شرایط کلی حاکم بر فوتبال ایران است و همانند سال های قبل اوضاع و نتایج حاصله چنگی به دل نمی زند. اینکه برخی مدعی اند که دلیل عدم موفقیت تیم های ایرانی در بازیهای باشگاهی در آسیا به دلیل سرمایه گذاری های کلان تیم های عربی و حضور ستارگان فوتبال جهان در این تیم هاست نیز نمی تواند دلیل محکمی باشد از آن روی که تراکتور، استقلال و سپاهان در مجموع از ۱۱ بازی و ۳۳ امتیاز ممکن، تنها ۱۶ امتیاز به دست آوردهاند. چنین عملکردی حاصل رقابت با تیمهای بزرگ و پرستاره نیست، حریفان سه نماینده ایران تاکنون از کشورهای امارات، عراق، بحرین، اردن و ترکمنستان بودهاند که ستارگانی به آن شکل در تیم های خود ندارند و تیم های چندان متمولی هم به حساب نمی آیند.
شکست تحقیرآمیز استقلال با نتیجه ۷ بر یک برابر الوصل امارات و شکست ناامید کننده سپاهان در مقابل تیم اردنی و تساوی های خسته کننده در مقابل تیم بی نام و نشان آخال ترکمنستان می تواند بهترین دلیل برای روزهای ناامیدکننده در فوتبال ایران باشد. تصور تلخی این شرایط زمانی تشدید می شود که بدانیم دو تیم تهرانی و اصفهانی در لیگ ۲ آسیا حضور دارند و در این میان تنها تراکتور است که در لیگ نخبگان حضور دارد. علی رغم حضور ابرقدرت های فوتبال غرب آسیا در لیگ نخبگان، یک تیم شهرستانی که از قضا تیم دولتی نیست و توسط بخش خصوصی اداره می شود و ریالی از خزانه دولت صرف هزینه های آن نمی شود، در رتبه چهارم و بالاتر از الشباب، الدحیل، شارجه قرار دارد. تراکتور این روزها حتی در مواقعی بهتر از تیم ملی، برای فوتبال ایران آبروداری می کند. تیمی بدون ادعا و بدون حاشیه که انتقام شکست فاجعه بار تیم تهرانی را در آسیا گرفت تا به فوتبال ایران نشان دهد که می شود بدون دوشیدن بودجه کشور سری در سرها بلند کرد. همزمان به فوتبال آسیا هم خبر از تیمی نوظهور داد که می تواند عرصه را برای تیم های میلیارد دلاری عربستانی تنگ نماید.
تراکتور در حالی به تنهایی از اسم و رسم فوتبال ایران دفاع می کند که یک صدم عنایت های ملوکانه ای که به تیم های دیگر می شود را کنار خود ندارد و از موهبت های ارزی و ریالی بیت المال هم محروم است. به نظر می رسد که مسئولان ورزشی کشور باید پس از این برای تنها حافظ منافع کشور در حوزه باشگاهی دیدی رحمانی تر داشته باشند و بدانند که این تیم نه تنها بار اضافی بر روی دوش کشور نیست بلکه یک تنه از اعتبار فوتبال ایران در آسیا دفاع می کند و برخلاف برخی تیم ها که با وجود هزینه های میلیاردی مس مطلا هستند، تراکتور طلای با عیار ۲۴ است.
About Author
پست های مرتبط
مسئولیت خطیر نصیری
تیر خلاص به مطبوعات
تعطیلی شریانهای دانایی نشانهای از بحران دیرینه مدیریتی