اختصاصی ساقی آذربایجان/ وحید خدادادی
این روزها و مصادف با روز خبرنگار سلسله نشست های خبری توسط مدیران کل انجام می شود و با توجه به در پیش بودن مسابقات لیگ برتر، برگزاری مسابقات المپیک ۲۰۲۴ فرانسه و فاصله معنادار ورزش استان با روزهای باشکوهش، نوبتی هم که باشد نوبت ورزش و اداره کل ورزش و جوانان بود تا پای صحبت های ستوده نژاد بنشینیم و البته دغدغه های خود را در رابطه با رخوت فرا گرفته ورزش استان ابراز کنیم. از سویی و در روزهای اخیر شاهد برگزاری لیگ ۲ آسیا بودیم و حین پخش مستقیم بازی سپاهان و در تمام طول مسابقه از داشتن یک ورزشگاه با چمنی در حد لیگ ۳ کشورهای آفریقایی خجالت زده شدیم و از آن جهت که تراکتور هم در این مسابقات حضور دارد، نگران بودیم که نکند چمن ورزشگاه یادگار امام تبریز هم مثل ورزشگاه اصفهان و تهران برای کشاورزی مساعد باشد تا بازی فوتبال و آبروی خدشه دار شده فوتبال تبریز دوچندان خدشه دار شود. اقلا با توضیحات ستوده نژاد از بابت ورزشگاه یادگار امام آسوده خاطر شدیم و اهمیت موضوع هم باعث شده بود تا این مسئله جزو سوالات ما در این نشست باشد.
در رابطه با وی ای آر و تجهیز ورزشگاه به این تکنولوژی در مسابقات آتی پرسیدیم و از آمادگی مجموعه برای نصب آن خبر دادند و گویا قرار است در سفر رئیس فدراسیون به استان این موضوع مطرح شود. از نکات قابل تامل طرح در این نشست که از قضا جزو پرسش های ما هم بود بحث میزان همکاری باشگاه تراکتور در تجهیز این ورزشگاه بود که پاسخ شنیدیم که تقریبا هیچ! این در حالی است که ورزشگاه یادگار امام تبریز یک مکان ورزشی دولتی می باشد و حال آن که تراکتور سازی یک باشگاه خصوصی است و قاعدتا باید یا اقدام به خرید ورزشگاه نماید که طبق گفته های مدیر کل این آمادگی برای واگذاری آن وجود دارد و یا اقلا در تجهیز آن سهیم باشد که گویا هیچ سهمی در این رابطه ندارد و گویا تیم داری جناب زنوزی همچنان با اهدافی غیر ورزشی صورت می گیرد. از مدیریت فشل حاکم بر هیات فوتبال تبریز در این نشست گفتیم و شرایطی که باعث نابودی فوتبال این شهر و خصوصا فوتبال محلات شده است. همین گفته ها داغ دل ستوده نژاد را تازه کرد و با اشاره به گذشته درخشان صنعت استان در تیم داری از جمله کارخانه تراکتور، ماشین سازی، ایدم، پمپ ایران، موتوژن و …، خواستار آشتی صنایع با ورزش شد و اعلام کرد که بجز مس سونگون، استانی با این عظمت یک باشگاه ورزشی ندارد و بازیکنان ملی پوش استان مجبورند در شهرهای دیگر به فعالیت ورزشی خود ادامه دهند! همان بحث همیشگی مسئولیت های اجتماعی و سلب تکلیف صنایع از خود! وی حتی در بخشی از مطالب خود ضمن اشاره به وضعیت اسفبار تیم قدیمی و شناسنامه دار ماشین سازی تبریز خواستار بازگشت تیم به کارخانه شد که البته بعید است آقایان حاضر به انجام این مهم باشند.
از دیگر نکات قابل تامل این نشست درخواست شهرداری بود که در نوع خودش جالب توجه است. به گفته ستوده نژاد شهرداری تبریز کل مجموعه یادگار امام را میخواهد که این تصمیم در حیطه وظایف مدیرکل نیست و نیازمند اعلام نظر دولت است! حال به چه نیتی و پولش را از کجا تامین خواهند کرد هم بحثی است که دوستان در حوزه مدیریت شهری باید پاسخگو باشند. آنچه از گفته های مدیر کل در پاسخ به سوال دیگرمان دستگیرمان شد این بود که در بحث تحقق مصوبات سفر استانی شهید جمهور، بجز سال اول و مرحله اول اقدام خاصی صورت نگرفته است.
بحث دیگر مربوط به جامعه شناسی ورزش است و اینکه ۷۶ درصد بانوان کشور را رخوت و چاقی فراگرفته و میلی برای ورزش ندارند که نیازمند تحلیل های جامعه شناسی و یافتن دلایل و رفع آنهاست. النهایه باید از محضر مدیران پروازی تراکتور عاجزانه خواهش کنیم که لطفا در تجهیز ورزشگاه یادگار امام پای کار بیایند و بدانند تیم داری صرفا جنگولک بازی در فضای مجازی نیست و برخی اقدامات پایه ای هم بایستی صورت داد. کارخانه ماشین سازی هم اگر به مسئولانش بر نمی خورد لطفا فکری عاجل برای این تیم قدیمی و ریشه دار بکنند و آقایان تولید کننده و بخش خصوصی و صنایع هم اگر زمینه آشتی با ورزش و باشگاه داری را هم جزو وظایف خود بدانند،جای دوری نمی رود و هر بازیکنی در هر رشته ای که در سطح بین المللی حاضر شود، مایه مباهات استان، تبریز بخت برگشته و البته دارای ارزش افزوده مادی و معنوی برای عالیجنابان حوزه صنعت خواهد بود!
پست های مرتبط
دیوارِ کجِ شورا
تبریز شهر بی دفاع در برابر زلزله
پروژه شهرک جوانان قربانی سوء مدیریت شهری تبریز